ចំណេះ​ដឹង, ទូទៅ, ពុទ្ធសាសនា

ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​សុបិន


ពេល​ដែល​ដេក​លក់​​មិន​​ស៊ប់​យើង​ក៏​មាន​ការយល់សប្ដិ ជួន​កាល​ការយល់សប្ដិ​ហ្នឹង​​​ច្បាស់ ជួន​កាល​មិន​​ច្បាស់ ។ ការយល់សប្ដិ​ជា​ការឃើញ​តាម​មនោទ្វារ មិន​ឃើញ​តាម​បញ្ចទ្វារ​ណា​មួយ​ដូច​ជា​ភ្នែក​​ត្រចៀក​​​ទេ ហើយ​​​​​ក៏​មាន​ផល​ខ្លះ​ដែរ មិន​​​ឥត​ផល​ទាំងអស់​ទេ បើ​យល់សប្ដិ​ក្នុង​រឿង​បុណ្យ ក៏​បាន​បុណ្យ​ខ្លះ បើ​យល់​សប្ដិ​ក្នុង​រឿង​បាប ក៏​បាន​បាបខ្លះ​ដែរ គ្រាន់តែ​​មិន​ច្រើន ។ ​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​យល់សប្ដិ​នោះ​មាន​៤​យ៉ាង ។
១- ធាតុ​កម្រើក (គ្រុន​ក្ដៅ​ក៏​នាំ​ឲ្យ​យល់សប្ដិ, ហូប​អាហារ​ខុស ឈឺ​ពោះ​​​ក៏​យល់​សប្ដិ​ថា​ឈឺពោះ​ជា​ដើម)
២- អ្វី​ដែល​យើង​ធ្លាប់​ឃើញ ធ្លាប់​គិត ធ្លាប់​ឮ​គេ​ដំណាល (ធ្លាប់​នៅ​ស្រែ យល់សប្ដិ​ឃើញ​នៅ​ស្រែ​មែន​, ធ្លាប់​ឮ​គេ​ដំណាល​អំពី​រឿង​អ្វី​មួយ ក៏​យល់សប្ដិ​ឃើញ​​រឿង​នោះ​​ជា​ដើម)
៣- ទេវតា​បណ្ដាល​ប្រាប់ (ប្រាប់​ឲ្យ​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​សុខ​សប្បាយ ធ្វើ​យ៉ាង​នោះ​មិន​សុខ​ជា​ដើម)
៤- កម្ម​មក​បណ្ដាល (​កម្ម​ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ ឬ​កម្ម​​ដែល​ធ្លាប់​សន្សំ​ពី​ជាតិ​កន្លង​មក​ហើយ បើ​ធ្វើ​រឿង​អាក្រក់​ច្រើន ក៏​យល់សប្ដិ​ឃើញ​រឿង​អាក្រក់)

ហេតុ​ទី​មួយ​​ និង​ទី​ពីរ​មិន​សូវ​ជា​ពិត​ទេ ។ ហេតុ​ទី​៣ មាន​ពិត​ខ្លះ​មិន​ពិត​ខ្លះ​ទៅ​តាម​ទេវតា​ល្អ ទេវតា​អាក្រក់​ដែល​មក​ប្រាប់ ។ ហេតុ​ទី​៤​​ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​កម្ម​ទើប​ពិត ប៉ុន្តែ​ពិត​តែ​សាច់​រឿង​ទេ បើ​ឲ្យ​ឃើញ​ដូច​ក្នុង​យល់សប្ដិ​ហ្នឹង​មិន​ពិត​ទេ គ្រាន់តែ​ផល​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ទៅ​ខាង​ហ្នឹង ។

​អ្នក​ដែល​យល់សប្ដិ​មាន​បុថុជ្ជន (យល់សប្ដិ​ច្រើន) និង​បុគ្គល​ដែល​​​​ជា​អាណាគា​ចុះ​មក (យល់សប្ដិ​តិច) ចំពោះ​ព្រះ​អរហន្ត​​អត់​មាន​យល់សប្ដិ​ទេ ។ បុគ្គល​ដែល​ជា​បុថុជ្ជន​យល់សប្ដិ​ច្រើន​ព្រោះ​នៅ​មាន​កិលេស​ច្រើន គឺ​នៅ​មានសញ្ញាវិបល្លាស, ចិត្ត​វិបល្លាស, ទិដ្ឋវិបល្លាស

ការលើក​ឡើង​មក​នេះ គ្រាន់តែ​​ឲ្យ​ឃើញ​អំពី​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​យល់សប្ដិ​ដែល​​វា​​​ពិត​ខ្លះ ​មិន​​ពិត​ខ្លះ មិន​មែន​ថា​ពិត​ទាំងអស់ ឬ​មិន​ពិត​ទាំង​អស់​ទេ ។

ទូទៅ, សារព័ត៌មាន

សុភ័ក្ត្រ​វាយប្រហារ​ដោយ​ផេងជី


សុភ័ក្ត្រ អ្នក​ប្រើ​ប្លក់​ដ៏​យូរ​ម្នាក់ ដែល​ប្រើ​ពី​​ឆ្នាំ​២០០៥​មក ត្រូវបាន​ចោទ​ប្រកាន់​ដោយ ផេងជី ដែល​ទើប​ប្រឡូក​ចូល​ក្នុង​ពិភពប្លក់​រយៈពេល ៣​ ៤ខែ ថា​បាន​ជេរ​ប្រមាថ​នៅ​ប្លក់​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​គេ។

Comment ដែល​ប្រើ​ពាក្យ​អសុរស​ដែល​បាន​ដាក់​លើ​ “កម្មសិទ្ធបញ្ញា​របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី” (៧ សីហា ២០០៨) ​ប្លក់ ផេងជី និង​ដាក់​ឈ្មោះ​អ្នក​ខំមិន “វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​និយាយ​សេរី” ត្រូវ​បាន​ផេងជី អះអាង​ថា​ជា comment របស់​សុភ័ក្ត្រ តាម​រយៈ​អាយភី​ដូច​គ្នា​នឹង​អាយភី​របស់​សុភ័ក្ត្រ។

សុភ័ក្ត្រ​​កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ស្រប​ពេល​ដែល​ផេងជី​កំពុង​វាយប្រហារ​ធ្ងន់ៗ​មក​លើ​ខ្លួន និង​បាន​ដាក់​ប្រកាស​ម្ដង​ហើយ​ម្ដង​ទៀត​នៅ​លើ​ប្លក់​របស់​គេ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​អ្នក​មក​បន្តុប​បន្ថែម​លើ​ប្រធាន​បទ​នេះ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ទៅៗ ជា​ពិសេស ចារជន។

ផេងជី​បាន​ដាក់​អត្ថបទ​វាយប្រហារ​បន្ថែម​ទៀត ចំណងជើង “មានអ្នកប្រកាសសង្គ្រាម​ក្នុង​ប្លក់​ខ្ញុំ” (១២ សីហា ២០០៨) ដែល​យក​ខំមិន​​អះអាង​មួយ​​របស់​អ្នក​ដែល​ដាក់​ខំមិន​ជា​ឈ្មោះ “វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​និយាយ​សេរី” ហើយ​ប្រាប់​ថា​ខ្លួន​​ឈ្មោះ​ ដិន និង​បាន​ថា​ខ្លួន​មិន​មែន​ជា​សុភ័ក្ត្រ។

អត្ថបទ​មួយ​ទៀត “មានអ្នកប្រកាសសង្គ្រាម​ក្នុង​ប្លក់​ខ្ញុំ ភាគ​ទី​២” (១៣ សីហា ២០០៨) លើក​យក​ខំមិន​របស់​លោក ដិន ដែល​ទើស​ភ្នែក​នឹង​អ្នក​ប្លក់ ផេងជី ម្នាក់​នេះ​ដែល​យល់ច្រឡំ​លើ​សុភ័ក្ត្រ ដោយ​នៅ​តែ​អះអាង​​ថា​ខ្លួន​មិនមែន​ជា​សុភ័ក្ត្រ​ដដែល។

ផេងជី ព្យាយាម​ចាប់​ខំមិន​របស់​លោក ដិន និង​យក​មក​វិភាគ​នៅ​អត្ថបទ​របស់​ខ្លួន​មួយ​ទៀត ដើម្បី​វាយ​ប្រហារ​ដល់​សុភ័កត្រ​ទៀត លើ​ចំណងជើង “មានអ្នកប្រកាសសង្គ្រាម​ក្នុង​ប្លក់​ខ្ញុំ ភាគទី៣” (១៤ សីហា ២០០៨) និង​ដើម្បី​បង្ហាញ​អាយភី​នោះ​ឲ្យ​កាន់​តែ​ច្បាស់​ផង។

និង​ចុងក្រោយ បន្ទាប់​ពី​បាន​ភស្តុតាង​បញ្ជាក់​ពី​អាយភី​របស់​សុភ័ក្ត្រ​ពី​វិបសាយ​មួយ​ចំនួន​របស់​ថៃ ផេងជី ក៏​ដាក់​អត្ថបទ​មួយ​ទៀត​ភ្លាម គឺ “មានអ្នកប្រកាសសង្គ្រាម​ក្នុង​ប្លក់​ខ្ញុំ ភាគបញ្ចប់” (១៤ សីហា ២០០៨) ដែល​ចាត់ទុក​ថា​ជា​អត្ថបទ​បញ្ជប់​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​ការវាយ​ប្រហារ​មក​លើ​សុភ័ក្ត្រ​ឲ្យ​សារណជន​បាន​ឃើញ។

ការ​ដាក់​អត្ថបទ​វាយ​ប្រហារ និង​​មាន​ខំមិន​​គាំទ្រ​មួយ​នាក់​ពីរ ពិសេស​អ្នក​ដែល​ឈ្មោះ ចារជន ធ្វើ​ឲ្យ ​ផេងជី មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​ក្នុង​ការវាយ​ប្រហារ​សត្រូវ​របស់​ខ្លួន​យ៉ាង​ចាស់​ដៃ ដោយ​មិន​ស្ដាប់​ហេតុផល​របស់​អ្នក​ដែល​លំអៀង​ទៅ​ខាង​សុភ័ក្ត្រ ឬ​ព្យាយាម​បញ្ជាក់​ថា​មិន​មែន​ជា​សុភ័ក្ត្រ​ដែល​ខំមិន​អសុរស​នោះ។ បន្ត​អាន “សុភ័ក្ត្រ​វាយប្រហារ​ដោយ​ផេងជី”

ចំណេះ​ដឹង, ទូទៅ

ទស្សនៈ​ចំពោះ “IF YOU LOVE SOMEONE”


Shakespeare:
if you love someone,
Set her free ….
If she ever comes back, she’s yours,
If she doesn’t, here’s the poison, suicide
yourself for her.

Optimist:
If you love someone,
Set her free ….
Don’t worry, she will come back.

Suspicious:
If you love someone,
Set her free ….
If she ever comes back, ask her why.

Impatient:
If you love someone,
Set her free ….
If she doesn’t comes back within some time forget
her.

Patient:
IF you love someone,
Set her free ….
If she doesn’t come back, continue to wait until
she comes back.

Playful:
If you love someone,
Set her free ….
*If she comes back, and if you love her still,
set her free again, repeat*

C++ Programmer:
if(you-love(m_she))
m_she.free()
if(m_she == NULL)
m_she= new CShe;

Lawyers:
If you love someone,
Set her free,
Clause 1a of Paragraph 13a-1 in the second amendment of the
Matrimonial Freedom Act clearly states that….

Bill Gates:
If you love someone,Set her free,
If she comes back, I think we can charge her for
re-installation fees but tell her that she’s also going to get an upgrade.

Biologist:
If you love someone,
Set her free, She’ll evolve.

Statisticians:
If you love someone, Set her free,
If she loves you, the probability of her coming
back is high If she doesn’t, the Weibull
distribution and your relation was improbable anyway.

Salesman:
If you love someone,
Set her free ….
If she ever comes back, deal!
If she doesn’t, so what! “NEXT”.

Schwarzenegger’s fans:
If you love someone,
Set her free,
SHE’LL BE BACK!

Insurance agent:
If you love someone,
Show her the plan ….
If she ever comes back, sign her up,
If she doesn’t, keep follow up with her and never give up!

Physician:
If you love someone,
Set her free ….
If she ever comes back, it’s the law of gravity,
If she doesn’t, either there’s friction higher than the force or the angle
of collision between two objects did not synchronize at the right angle.

Mathematician:
If you love someone,
Set her free ….
If she ever comes back, 1 + 1 = 2 (peanut!),
If she doesn’t, Y = 2X – log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x 5Y^(-0.5)c) where c
is the infinite constant of no turning point.

Nowadays’ style:
If You Love Someone,
Set it free,
If It Comes Back, It is Yours
If It Doesn’t, Hunt it Down and Kill It…!!! OR
PERHAPS REPORT TO IMMIGRATION THAT SHE/HE IS AN ILLEGAL

If you love someone
WHY IN THE FIRST PLACE SET HER FREE???
CARELESS IDIOT!!!

បឿន៖
បើ​ស្រឡាញ់​នរណា​ម្នាក់ ត្រូវ​ចាប់​នាង​ឱ្យ​ជាប់
បើ​របូត​ទៅ​ហើយ កុំ​​រើស​មក​វិញ
តែ​បើ​ជ្រុល​រើស​មក​​វិញ ត្រូវ​តែ​សងសឹក។
(កុំ​ព្យាយាម​ធ្វើ​តាម​ខ្ញុំ)

ទូទៅ, សុខភាព

ហេតុ​អី​បាន​ជា​មនុស្ស​ចាស់​ដេក​តិច​ជាង​ក្មេង ?


មនុស្ស​ម្នាក់ ៗ សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​ការ​ដេក ប៉ុន្តែ​រយៈ​ពេល​ដែល​ត្រូវ​ដេក​មិន​ដូច​គ្នា​ទេ ។

មនុស្ស​ធម្មតា ត្រូវ​ការ​ដេក ៨​ ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ កូន​ក្មេង​ត្រូវ​ដេក​ពី ១០ ទៅ ១២ ​ម៉ោង ចំណែក​មនុស្ស​ចាស់ ត្រូវ​ការ​ដេក ពី ៥ ទៅ ៦ ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ គឺ​គ្រប់​គ្រាន់​ហើយ ។

ចូរ​ពិនិត្យ​មើល​ទារក ដែល​ទើប​នឹង​កើត​មក​ថ្មី ៗ វា​ដេក​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ លើក​លែង​តែ​រយះ​ពេល​មួយ​ភ្លេត ដែល​វា​ត្រូវ​ស្រែក​យំ​ឃ្លាន​ប៉ុណ្ណោះ ក្រៅ​ពី​នោះ សុទ្ធ​តែ​ជា​រយះ​ពេល​ដេក​យ៉ាង​ស្កប់ស្កល់ ។ តាម​ការ​ពិនិត្យ ឃើញ​ថា​ ទារក​ម្នាក់​ ៗ ត្រូវ​ដេក ២០ ម៉ោង​យ៉ាង​តិច ក្នុង​រយះ ពេល​ ១ ថ្ងៃ ១ យប់ ។

បញ្ហា​ដេក​នេះ មាន​សារៈ​សំខាន់​នាស់ ចំពោះ​មនុស្ស​ពិសេស ចំពោះ​ទារក និង កូន​ក្មេង​ដែល​កំពុង​រីក​ចំរើន ។ បើ​ក្មេង​ម្នាក់ ៗ អាច​ដេក​ឲ្យ​បាន​ស្កប់ស្កល់ និង ឲ្យ​បាន​ច្រើន​ពេល​វេលា ​នោះ​សុខភាព​របស់​វា នឹង បាន​បរិបូណ៌​មិន​ខាន ។

ចំពោះ​យុវជន​វិញ បញ្ហា​ដេក​ក៏​មាន​សារៈ​សំខាន់​ដែរ ព្រោះ​កាល់​បើ​ដេក​ស្កប់ស្កល់​ពេញ​មួយ​យប់​ហើយ សភាព​ហត់​នឿយ​ទាំង​ឡាយ ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​ការ​សិក្សា និង ការងារ​ផ្សេង ៗ ត្រូវ​បាន​កំចាត់​កំចាយ​អស់ ខួរ​ក្បាល​ក៏​ត្រូវ​ស្ថិត​ក្នុង​សភាព​ស្ពឹក​ដោយ​បាន​សម្រាក ។ ដូច្នេះ ព្រឹក​ថ្ងៃ​បន្ទាប់ គេ​នឹង​មាន​កម្លាំង​កំហែង ថ្លា​ខួរ​ក្បាល អាច​ប្រកប​ការងារ​ត​ទៅ​ទៀត បាន​យ៉ាង​ធូរ​ស្រួល ។

បើ​យ៉ាង​ដូច្នេះ ហេតុ​ម្ដេច​បាន​ជា​ក្មេង ដេក​ច្រើន​ជាង​យុវជន ហើយ​យុវជន​ដេក​ច្រើន​ជាង​មនុស្ស​ចាស់ ?

តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា សម្ព័ន្ធ​នៃ​សរសៃ​វិញ្ញាណ របស់​កូន​ក្មេង មាន​ភាព​មិន​នឹង​នរ គឺ​វា​ងាយ​នឹង​រំជួយ ងាយ​នឹង​ស្ពឹក កូន​ក្មេង​ឆាប់​អស់​កម្លាំង ហត់​នឿយ ហើយ​ក៏​ឆាប់​រំភើប ដូច​នេះ កូន​ក្មេង​ត្រូវ​ការ​ដេក​ច្រើន​ណាស់ ។

ចំណែក​យុវជន​ ធម្មតា​ដេក​តែ ៨ ម៉ោងក៏​ឃើញ​ថា​គ្រប់​គ្រាន់​ហើយ ។ ព្រោះ​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​កាយ និង កម្លាំង​ប្រាជ្ញា​ដ៏​ច្រើន​មហិមា បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន​ហត់​នឿយ អស់​កម្លាំង តែ​ការ​សម្រាក​ ៨ ម៉ោង​នេះ​ ក៏​ល្មម​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន កំចាត់​ការ​ហត់​នឿយ​បាន ព្រម​ទាំ​ងអាច​ការពារ គោលិកា​វិញ្ញាណ​ក្នុង​ស្រទាប់​ខួរ​ក្បាល មិន​ឲ្យ​ខូចខាត​ផង ។

តែ​ចំពោះ​មនុស្ស​ចាស់​វិញ ដោយ​សារ​ពលកម្ម​មិន​សូវ​មាន​ច្រើន ហើយ​គោលិកា​វិញ្ញាណ​ទាំង​ឡាយ ក៏​មិន​សូវ​រំជើប​រំជួល​ខ្លាំង ដូច​យុវជន អាស្រ័យ​ហេតុ​នេះ បាន​ជា​មនុស្ស​ចាស់ មិន​សូវ​ត្រូវ​ការ​ដេក​សម្រាក​ច្រើន​ម៉ោង​ពេក ។

ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់ លោក ប្រាក់ ជា

ទូទៅ, ទំនៀម​ទម្លាប់​

អំពី​ស័ក


ពី​មុន​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​អំពី​ស័ក​របស់​ឆ្នាំ តែ​មិន​ដឹង​ថា​ទៅ​សួរ​អ្នក​ឯណា ទើប​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​រៀង​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន ។ ពីរ​បី​ថ្ងៃ​មុន​នេះ បាន​ឃើញ​អ្នក​ធ្វើ​ការ​ជា​មួយ​គ្នា កាន់​សៀវភៅ​ហោរាសាស្ត្រ​មក​អាន ទើប​ខ្ចី​គេ​មក​អាន​ ក្រែង​មាន​អ្វី​ល្អ ៗ ។ មិន​នឹក​ស្មាន​ថា សៀវភៅ​មួយ​នេះ អាច​ជួយ​ដោះស្រាយ​ចំងល់​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ដោយ​ចៃដន្យ​បែប​នេះ​សោះ ។

ក្នុង​សៀវភៅ តម្រា – ហោរាស្រាស្ត្រ​ប្រចាំ​គ្រួសារ របស់​លោក អ៊ឹម បុរិន្ទ ដែល​ចេញ​ផ្សាយ នៅ​ឆ្នាំ ១៩៩៩ ត្រូវ​នឹង​ពុទ្ធសករាជ ២៥៤៣ បាន​បក​ស្រាយ​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា ៖

ក្នុង​ឆ្នាំ​ទាំង​ឡាយ​របស់​ហោរាសាស្ត្រ​ខ្មែរ តែងតែ​ប្រើ​ជា​មួយ​នឹង​ស័ក ផង ។ ស័ក​របស់​ឆ្នាំ​នៃ​ហោរាសាស្ត្រ​មាន​ចំនួន ១០ គឺៈ

  1. ឯកស័ក
  2. ទោស័ក
  3. ត្រីស័ក
  4. ចត្វាស័ក
  5. បញ្ចស័ក
  6. ឆស័ក
  7. សប្តស័ក
  8. អដ្ឋស័ក
  9. នព្វស័ក
  10. សំរិទ្ធិស័ក

ស័ក​ទី ១ គឺ​ឯកស័ក ត្រូវ​បាន​ចាប់​ប្រើ​ពី​ឆ្នាំ​កុររៀង​មក គឺ​កុរ​ ឯកស័ក, ជូត ទោស័ក, ឆ្លូវ ត្រីស័ក ។ល។

ឧទាហរណ៍ៈ ក្នុង​គ្រិស្តសករាជ ១៩៩៥ ចុល្លសករាជ ១៣៥៨​នេះ គឺ​ឆ្នាំ​ ជូត អដ្ឋស័ក ។

ឆ្នាំ​នេះ គ្រិស្តសរាជ ២០០៧ ត្រូវ​នឹង​ឆ្នាំ កុរ នព្វស័ក ព.ស ២៥៥១

កំណាព្យ, ទូទៅ

បទ​កំណាព្យ​របស់​ខ្មែរ


កំណាព្យ ជា​​កម្រង​ពាក្យ​ពេចន៍​ ដែល​មាន​បែប​បទ មាន​​ការ​ចាប់​ចុងចួន មាន​ឃ្លា មាន​ល្បះ និង​មាន​ព្យាង្គ​ទៅ​តាម​ការ​កំណត់ មាន​ភាព​ពិរោះ​រណ្ដំ អត្ថន័យ និង​ពាក្យ​ពេចន៍ ផុស​ចេញ​ពី​ភាព​រំភើប​របស់​អ្នក​និពន្ធ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​អាន មាន​ភាព​រំភើប​ទៅ​តាម​ ។ (មិន​ផ្លូវ​ការ)

កំណាព្យ​ខ្មែរ ត្រូវ​បាន​គេ​យក​មក​ប្រើប្រាស់​នៅ​ក្នុង​វង់​ភ្លេង​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​ជា​ច្រើន ដូច​ជា​វង់​ភ្លេង​អារក្ស ភ្លេង​ការ អាយៃ អាប៉េ ចាប៉ី យីកេ ល្ខោន​មហោរី ល្ខោន​បាសាក់ ល្ខោន​ខោល របាំ ជា​ដើម ។ ខ្មែរ​យើង​ពី​មុន​តែង​តែ​យក​កំណាព្យ​​មក​ធ្វើ​ជា​វិធី​អបរំ​​កូន​ចៅ តួយ៉ាង​ដួច​ជា​ល្បើក​ជុជ និង​ត្រី, ល្បើក​សត្វ​អក, ច្បាប់​ប្រុស, ច្បាប់​ស្រី ។ល។ បើ​តាម​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​របស់​ក្រុម​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​តន្ត្រី​ខ្មែរ បាន​រក​ឃើញ​ថា​កំណាព្យ​កើត​មាន​តាំង​​ពី ៣០៩​ឆ្នាំ​មុន​គ្រឹស្ត​សករាជ គឺ​តាំង​ពី​មុន​ព្រហ្មញ្ញ​សាសនា និង​ពុទ្ធ​សាសនា​ហូរ​ចូល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ម៉្លេះ ។

ឯក​ឧត្តម ពេជ្រ ទុំ​ក្រវិល បាន​​ស្រាវ​ជ្រាវ​​ឃើញ​បទ​កំណាព្យ​ចំនួន​៥៣​បទ ដែល​ខ្មែរ​ធ្លាប់​បាន​ប្រើ ។ កំណាព្យ​ទាំង​នោះ មាន​ដូច​ខាង​ក្រោម៖ បន្ត​អាន “បទ​កំណាព្យ​របស់​ខ្មែរ”