ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, ស្រុក​ខ្មែរ

ទិញ​សំបុត្រ​ឡាន​ត្រូវ​ដឹង


ទិញ​សំបុត្រ​រថយន្ត​ក្រុង​រួច ត្រូវ​យក​ទៅ​កឹប ដើម្បី​ទទួល​​បាន​លុយ​មួយ​ចំនួន​មក​វិញ គឺ​ជា​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ធ្លាប់​ដឹង ។

ដោយ​ព្រឹកមិញ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ទិញ​សំបុត្រ​ទៅ​ខែត្រ​ព្រះស៊ីហនុ​ចំនួន​ពីរ, សំបុត្រ​មួយ​ថ្លៃ ១៨០០០៛, ខ្ញុំ​យល់​ថា​ថ្លៃ​ពេក​ទើប​ទូរស័ព្ទ​សួរ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ ព្រេាះ​គាត់​ពូកែ​ខាង​ដឹង​រឿង​ថ្លៃ​ទាំង​នេាះ ។ ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ប្រាប់​ថា​ថ្លៃ​ប្រហែល ១៥០០០៛ ខ្ញុំ​ក៏​ត្រឡប់​ទៅ​សួរ​អ្នក​លក់​សំបុត្រ​វិញ, អ្នក​លក់​នេាះ​និយាយ​បែប​ខ្មេាះៗ ប្រាប់​ថា​ “គេ​លក់​តែ​ថ្លៃ​ប៉ុណ្ណឹង” រួច​ខ្ញុំ​សួរ​ម្ដង​ទៀត​ទើប​គេ​ប្រាប់​ថា “មិន​ទៅ​កឹប ហើយ​យក​លុយ​វិញ​ទៅ!” ។ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​ហួសចិត្ត​នឹង​សម្ដី​របស់​អ្នក​លក់​សំបុត្រ​ដែរ ប៉ុន្តែ​ចេះ​តែ​នៅ​ធ្វើ​មុខ​ក្រាស់​ទៅ ក្រែង​បាន​លុយ​ខ្លះ​មក​វិញ ។ រួច​ខ្ញុំ​ក៏​ទៅ​កឹប​សំបុត្រ គេ​ហុច​​លុយ ២០០០៛ សម្រាប់​សំបុត្រ​មួយ​មក​វិញ គឺ​បាន ៤០០០៛ ខ្ញុំ​ក៏​ប្រាប់​ថា ២០០០៛ ទៀត គេ​ក៏​ដក​​លុយ​ថែម​ឲ្យ​ ។ ចុងក្រោយ​ខ្ញុំ​ចំណាយ​អស់ ១៥០០០៛ សម្រាប់​សំបុត្រ​មួយ ។

ទេាះ​ជា​ដឹង​ថា​យ៉ាង​នេះ​ក៏​ដោយ ខ្ញុំ​នៅ​តែ​សង្ស័យ មិន​យល់​អំពី​ដំណើរការ​របស់​គេ… ។

ស្រុក​ខ្មែរ

តើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​នៅ​បឹង​កក់​​ ដែល​មាន​ភាព​ចម្រូង​ចម្រាស​ធ្វើ​ដើម្បី​នរណា?


វិភាគ​សង្គម

តាម​ពិត​ទៅ​តាំង​ពី​ដើម​ទី​មក គេ​មិន​គួរ​បូម​ដី​លុប​បំពេញ​បឹង​កក់ ដែល​ជា​បឹង​ធម្ម​ជាតិ ធំ​​ដូច​កូន​សមុទ្រ​ នៅ​កណ្តាល​បេះ​ដូង​នៃ​រាជ​ធានី​ភ្នំ​ពេញ ដែល​មាន​អាយុ​កាល​ជាង​ ៥០០ ឆ្នាំ​​នេះ​ទេ។ គេ​គួរ​តែ​ស្តា​រនិង​អភិរក្ស​បឹង​ដែល​​មាន​អំណោយ​ផល​ពី​ធម្ម​ជាតិ​នេះ ឲ្យ​មាន​បរិស្ថាន​ល្អ​ស្អាត ហើយ​អភិវឌ្ឍ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​រមណីយ​ដ្ឋាន​ទេស​ចរណ៍​ធម្ម​ជាតិ​ដ៏​ប្រណីត​មួយ​ ដើម្បី ​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ ឲ្យ​មក​ទស្ស​នា​កម្ពុជា ឲ្យ​បាន​កាន់​តែ​ច្រើន​​ថែម​​ទៀត។ នៅ​បណ្តា​ប្រទេស​ជា​ច្រើន (ម៉ា​ឡេស៊ី) គេ​ចំណាយ​លុយ​រាប់​ពាន់​លាន​ដុល្លារ ដើម្បី​បូម​ដី​គោក​ធ្វើ​បឹង​សិប្ប​និម្មិត បង្កើត​ទៅ​ជា​តំបន់​ទេស​ចរណ៍ ដើម្បី​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរ។ ចំណែក​ស្រុក​ខ្មែរបែ​រជា​ដើ​រ​បញ្ច្រាស​ទឹស ពី​បណ្តា​ប្រទេស​ជឿន​លឿន​មួយ​ចំនួន​ទៅ​វិញ។​ បឹង​ធម្មជាតិ​មាន​ស្រាប់​ ហេតុ​អី​ក៏​មិន​អភិរក្ស​និង​អភិវឌ្ឍ ដើម្បី​ពង្រឹង​ និង​ពង្រី​ក​សក្ដា​នុពល​ទេស​ចរណ៍ ហេតុ​អី​ក៏​ត្រូវ​បូម​ដី​ចាក់​លុបទៅ​វិញ? នៅ​​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង ដី​គោក នៅ​សល់​ទំនេរ​ច្រើន​ណាស់ នៅ​តំបន់​ខ្លះថែម​ទាំង​មិន​ទាន់​មាន​មនុស្ស​រស់​នៅ​ទៀត​ផង។ បើ​គេ​ចង់​អភិវឌ្ឍ​មែន​ ហេតុ​អី​ក៏​មិន​ទៅ​រក​ដី​គោក​​នៅ​កន្លែង​ណា​មួយ ​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​អភិវឌ្ឍទៅ​? ហេតុ​អី​ក៏​ចាំ​បាច់​មក​ចាក់​ដី​លុបបំពេញ​បឹង ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ទៅ​វិញ? ប៉ុន្តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា មក​ដល់​ពេល​នេះ អ្វី​ៗ វា​ហួស​​អស់​ទៅ​ហើយ។ ក្រុម​ហ៊ុន​ស៊ូ​កា​គូ​អ៊ីន របស់​លោក​ ឡាវ ម៉េង​ឃីន សមាជិក​ព្រឹទ្ធ​សភា គណ​បក្ស​ប្រជា​ជន​កម្ពុជា ដែល​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​ពី​រដ្ឋាភិបាល កាល​ពី​ឆ្នាំ ២០០៧ ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​តំ​បន់​បឹង​កក់ លើ​ផ្ទៃ​ដី ១៣៣ ហិក​តា មាន​រយៈ​ពេល​រហូត​ដល់​ ៩៩ ឆ្នាំ មិន​ត្រឹម​តែ​បាន​បូម​ដី​លុប​បំពេញ​បឹង​​ធម្ម​ជាតិ​នេះ ស្ទើ​រតែ​ពេញ​ទាំង​ស្រុង​ទៅ​ហើយ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ថែម​ទាំង​បូមដី​ខ្សាច់​ចាក់​​​កប់​ពន្លិច​ផ្ទះ​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ ដែល​រស់​នៅ​លើ​ដី​គោក តាម​មាត់​បឹង​ថែម​ទៀត ធ្វើ​ឲ្យ​ពល​រដ្ឋ​​​ជា​ច្រើន​រយ​គ្រួ​សារ ក្នុង​ចំណោម​ជាង​ ៤០០០ គ្រួ​សារ ដែល​ទទួល​រង​ផល​ប៉ះ​ពាល់ បាន​ងើប​ឡើង​ស្រែក​​តវ៉ា យ៉ាង​ក្តៅ​គគុក ជា​មួយ​និង​ការ​ស្រែក​ទ្រហោ​យំ​ ​គួរ​ឲ្យ​សោក​សង្រេង ដើម្បី​ប្រឆាំង​នឹង​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ ដែល​បណ្តេញ​អ្នក​ក្រ​ចេញ​ ដើម្បី​យក​ដី​ឲ្យ​អ្នក​មាន​​ ដែល​ពុំ​មាន​សំណង​សម​រម្យ​នេះ​។ ប៉ុន្តែ​បើ​ទោះ​បី​ជា​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ ធ្វើ​ការ​តវ៉ា​យ៉ា​ង​ក្តៅ​គគុក ក្នុង​រយៈ​ពេល​ប្រមាណ​ជា​ ៥ ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ ដោយ​ទាម​ទារ​ឲ្យ​អា​ជ្ញា​ធរ​រាជ​ធានី ចេញ​ប័ណ្ណ​កម្ម​សិទ្ធិ​ដី​ធ្លី​ឲ្យ​ពួក​គាត់ ​ស្រប​​ទៅ​តាម​ច្បាប់​ភូមិ​បាល រួម​ទាំង​ពេល​ចុង​ក្រោយ​នេះ ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​បាន​ទាម​ទារ​ដី​​ត្រឹម​ ១៥ ហិក​តា ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ភិវឌ្ឍ​ដោយ​​ខ្លួន​ឯង​ក្តី​ ក៏​លទ្ធផល​​នៅពុំ​ទាន់​ឃើញ​មាន​ទេ ក្រៅ​តែ​ពី​ការ​វាយ​បង្ក្រាប និង​ចាប់​ឃុំ​ខ្លួន​ទៅ​លើ​អ្នក​តវ៉ា​​​នោះ​។ យើង​សួរ​​ថា តើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​នៅ​តំបន់​បឹង​កក់ ធ្វើ​ឡើង​ដើម្បី​នរណា? តាម​ពិត​ទៅ ពាក្យ​ថា អភិវឌ្ឍ គឺ​ជា​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រ​សើរ​ឡើង ពី​អា​ក្រក់​ ទៅ​ល្អ ពី​ក្រ ទៅ​មាន ពី​គ្មាន​ផ្ទះ ទៅ​មាន​ផ្ទះ ពី​ផ្ទះ​តូច ទៅ​ផ្ទះ​ធំ ពី​ផ្ទះ​ឈើ ទៅ​ផ្ទះ​ថ្ម … ហើយ​អ្នក​​ទី​មួយ ដែល​ត្រូវ​ទទួល​បាន​ផល​ពី​​ការ​អភិវឌ្ឍ វា​គួរ​តែ​ជា​​ពល​រដ្ឋ​​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នៃ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍ បន្ទាប់​មក​រដ្ឋាភិបាល ហើយ​ចុង​ក្រោយ​ទើប​ក្រុម​ហ៊ុន។ ប៉ុន្តែ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​នានា​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​បច្ចុប្បន្ន ជា​ពិ​សេស​នៅ​តំបន់​បឹង​កក់ ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ មិន​ត្រឹម​តែ​មិន​បាន​ទទួល​ផល​ពី​ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ថែម​ទាំង​ទទួល​រង​គ្រោះ​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក បាត់​បង់​ដី​ធ្លី​ផ្ទះ​សម្បែង​ថែម​ទៀត​។ បើ​ការ​ទាម​ទារ​របស់​​ពល​រដ្ឋ​បឹង​កក់ មិន​ត្រូវ​បាន​ដោះ​ស្រាយ​ ក្រៅ​តែ​ពី​ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​ទទួល​យក​សំណង ៨ ពាន់​ដុល្លារ និង​ ២ លាន​រៀល ដើម្បី​ឲ្យ​ពល​រដ្ឋ​រើ​ផ្ទះ​​ចេញ​ដែល​គេ​មិន​អាច​​យក​លុយ​នេះ ទៅ​ទិញ​ផ្ទះ​​ថ្មី​រស់​នៅ​វិញ​បាន​នោះ ​យើង​អាច​និយាយ​បាន​ថា ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ គឺ​បម្រើ​តែ​ផល​ប្រយោជន៍​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ហើយ​ការ​អភិវឌ្ឍ​បែប​នេះ មិន​គួរ​ឲ្យ​កើត​មាន​​ទេ​ ពី​ព្រោះ​វា​អាច​បង្កឲ្យ​​មាន​វិបត្តិ​សង្គម​​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ក្នុង​ពេល​ខាង​មុខ នៅ​ពេល​ដែល​​ពល​រដ្ឋ​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ៗគ្មាន​ផ្ទះ​សម្បែង និង​គ្មាន​ដី​ធ្លី​ដើម្បី​រស់​នៅ​ចិញ្ចឹម​ជី​វិត​នោះ​៕

អត្ថបទ៖ ភ្នំពេញ​ប៉ុស្ដិ៍

ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, ស្រុក​ខ្មែរ

ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ដាច់​ឆ្នាំ ​២០១០


ដាច់​ឆ្នាំ ២០១០ នេះ ខ្ញុំ​ និង ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ បាន​ទៅ​លេង​នៅ​ខែត្រ​ព្រះសីហនុ​ជាមួយ​គូកន Facebook ចំនួន ២០ នាក់ ។ ទៅ​នោះ​សប្បាយ​ណាស់ ប៉ុន្តែ​ហត់ ។ សប្បាយ​ជាង​គេ គឺ​ថត​រូប​បាន​ច្រើន ។

ខ្ញុំ​ចាប់អារម្មណ៍​ឃើញ​ថា ថ្លៃ​តូប និង ផ្ទះ​សំណាក់​ឡើង​ថ្លៃ​ហួស​ហេតុ ។ ថ្ងៃ​​ទី ១ មករា ដែល​ខ្ញុំ​ទៅ​នោះ តុ​អង្គុយ​មួយ​ថ្លៃ​ត្រឹម ១០​ដុល្លារ ទេ ។  ថ្ងៃ​ទី​១ មករា ហ្នឹង​ចាត់ទុក​ថា​ធូរ​ថ្លៃ​ហើយ ឮ​គេ​ថា ថ្ងៃ​៣១ ធ្នូ ២០១០ តុ​អង្គុយ​នៅ​មាត់​ឆ្នេរ​មួយ ថ្លៃ​ដល់​ទៅ ២០-៣០ ដុល្លារ ផ្ទះ​សំណាក់​ក៏​ដូច​គ្នា ឡើង​ថ្លៃ​ពាក់​កណ្ដាល ។ ពេល​នោះ នឹក​ខ្នាញ់​អ្នក​លក់​អស់​នោះ​ដែរ គ្រាន់តែ​ថ្លៃ​តុ​អង្គុយ ១០​ដុល្លារ ចុះ​​ថ្លៃ​បន្តិច​ក៏​ត្អូញ​ថា​ខាត ។ តើ​ខាត​អ្វី​ទៅ គ្រាន់តែ​តុ​អង្គុយ? ថ្ងៃ​ធម្មតា​មិន​គិត​ថ្លៃ​ផង ។ គេ​អង្គុយ​ហូប​អាហារ​នៅ​ទី​នោះ​ទេ​តើ ។ មួយ​ទៀត ដូច​ឆ្ងល់​នឹង​អាជ្ញាធរ រឿង​ធ្វើ​មិន​ដឹង​មិន​ឮ​ហ្នឹង​ណាស់ ។ នៅ​បន្ទោស​ថា​មក​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​​ជា​ភ្ញៀវ ជា​អ្នក​ដេញ​ថ្លៃ​គ្នា ទើប​ឡើង​ថ្លៃ​ដូច្នោះ ។ វា​ខុស​មក​តែ​ពី​ភ្ញៀវ ពី​អី​ឯណេះ​ទៅ​វិញ ។ ខាង​ក្រសួង​ទេសចរ ប្រកាស​កុំ​ឱ្យ​មាន​ការឡើង​ថ្លៃ​នោះ គ្មាន​ប្រសិទ្ធិភាព​អី​ទេ ប៉ុន្តែ​សង្ឃឹម​ថា ឆ្នាំ​ក្រោយៗ អាជ្ញាធរ​នឹង​អាច​គ្រប់គ្រង​ថ្លៃ​ទំនិញ និង កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​បាន ។

មើល​រូបភាព​ពេល​ដើរលេង​នៅ Facebook៖

អត្ថបទ​ទាក់ទង៖

ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, ស្រុក​ខ្មែរ

ក្រុង​ភ្នំពេញ​នៅ​តែ​លិច ពេល​ភ្លៀង​ខ្លាំង


ភ្លៀង​មួយ​មេ​ធំ​ម្សិលមិញ​នេះ ក្រុង​ភ្នំពេញ​ស្ទើរតែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បឹង ។ ​តាម​ផ្លូវ​ទាបៗ ទឹក​លើ​ក្បាល​ជង្គង់ ។ ខ្ញុំ​ចេញ​ពី​ផ្សារ​អូរឫស្សី ជុំវិញ​ផ្សារ​ទឹក​ប្រហែល​ស្មើ​ជង្គង់ ជិះ​​​តាម​​ផ្លូវ​មុនីវង្ស គិត​ថាទៅ​ត្រង់​សំដៅ​​ក្បាល​ថ្នល់ កាត់​តាម​ផ្លូវ​ទំនប់​ទៅ​បុរី​សូនី ព្រោះ​ផ្លូវ​ហ្នឹង​មិន​លិច តែ​ផ្លូវ​ស្ទះ​ពេក ក៏​គេច​តាម​ផ្លូវ​តូច ឡើង​ផ្លូវ​ព្រះសីហនុ​សំដៅ​ផ្សារ​អូរឡាំពិក មក​ដល់​ក្បែរ​វត្ត ទឹក​ហៀប​នឹង​​លិច​តួ​ឡាន ទំនង​ទៅ​មុខ​មិន​កើត​ទៀត​ ក៏​បក​ក្រោយ ឡើង​មក​​វត្ត​ទួល​ទំពូង​វិញ មក​ដល់​ម្ដុំ​ទួល​ទំពូង​ផ្លូវ​ស្ទះ​​ទឹក​ក៏​លិច​ខ្លាំង ខំ​បរ​មុជ​ទឹក​​រក​​ឡើង​ផ្លូវ​១២៧ ជិត​ដល់​ផ្លូវ​ទំនប់ កាច់កុង​ចុះឡើងៗ​គេច​ផ្លូវ​ស្ទះ ស្រាប់​តែ​ទៅ​វង្វេង​នៅ​ឯ​ម្ដុំ​ផ្សារ​ប៉េសេ រក​ផ្លូវ​ឡើង​ទៅ​ទំនប់​មិន​ឃើញ ។ ជិះ​រាប់​ម៉ោង​ទម្រាំ​បាន​ទៅ​ដល់ បុរី​សូនី ។

អាសូរ​តែ​ម៉ូតូ​ឈ្លក់​ទឹក ចុះ​បណ្ដើរ​ព្រោងព្រាត​ពេញ​ផ្លូវ ។

សាលាក្រុង​រំពឹង​ថា​ផ្លូវ​ក្នុង​ទីក្រុង​លែង​លិច​ទឹក​ក្រោយ​ពី​ធ្វើ​ប្រព័ន្ធ​លូ​​ដែល​ជំនួយ​ដោយ​អង្គការ​មួយ​របស់​ជប៉ុន​ធ្វើ​​រួច​នៅ​កន្លែង​មួយ​ចំនួន តែ​មើល​ទៅ សាលាក្រុង​ត្រូវ​មាន​ការងារ​ច្រើន​ទៀត បើ​ផ្លូវ​នៅ​តែ​លិច​ខ្លាំង​បែប​នេះ ឬ​​មួយ​​បញ្ហា​ផ្លូវ​លិច​លើក​នេះ បណ្ដាល​មក​ពី​ស៊ិនទ្រី​មិន​បាន​ប្រមូល​សំរាម​ដែល​កក​ស្ទះ​នៅ​មាត់​លូ ដូច​គ្រា​ជន់​លិច​ផ្លូវ​ក្រោយ​ចូលឆ្នាំ​នោះ?

អត្ថបទ​ទាក់ទង៖

ប្លែក​ៗ, ស្រុក​ខ្មែរ

សន្តិសុខ​នៅ​ខេមខូ


ស្មាន​មិន​ដល់​ថា​សន្តិសុខ​នៅ​ខេមខូស៊ីធី​និយាយ​សំដី​មិន​ពីរោះ​ស្ដាប់​អ៊‍ីចឹង​សោះ គ្រាន់តែ​ខ្ញុំ​ឈប់​ម៉ូតូ​នៅ​អែប​ផ្លូវ​មួយ​ភ្លែត ថា​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ដូច​ខ្ញុំ​គ្មាន​ដឹង​ខ្យល់​អី ហើយ​កម្មករ​សំណង់​អូស​ដែក​​ឆ្លង​ច្រក​យាម​​នោះ គ្នា​​ឈប់​នៅ​ម្ខាង​ផ្លូវ​សោះ បន្ទោស​ថា​គ្នា​​ឈប់​ច្រងេងច្រងាង ខ្លាច​ទើស​ផ្លូវ​ឡាន​គេ ។

ពេល​ជិះ​ទៅ​ឃើញ​ដំបូង ខំ​តែ​អាសូរ​ឋានៈ​សន្តិសុខ​នោះ ពេល​គេ​ជិះ​ឡាន​កាត់​ឱន​គោរព​គេ លុះ​តែ​គ្នា​​ដែល​​​តូចតាច​ និង​ជិះ​ម៉ូតូ​កញ្ចាស់​ដូច​ខ្ញុំ បែរ​ជា​មើល​ថោក​ដូច​សំរាម​ទៅ​វិញ ។ មិន​ដឹង​ថា​សន្តិសុខ​យាម​ផ្ទះ​ឱ្យ​គេ​ហ្នឹង ខ្ពស់ខ្ពស់​ប៉ុណ្ណា ។

ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, សារព័ត៌មាន, ស្រុក​ខ្មែរ

ហូប​គោងៀត​ចាន​តូច​ថ្លៃ​ដប់​ម៉ឺន


តាម​រមណីយដ្ឋាន​ស្រុក​ខ្មែរ បើ​មិន​ប្រយ័ត្ន​គេ​នឹង​កាប់​ថ្លៃ​គ្មាន​ប្រណី​ទេ ។ ហូប​អី​នៅ​កៀនស្វាយ​កាល​ថ្ងៃ​ទី​១៣ ​គោ​ងៀត​ចាន​តូច​មួយ​ចាន គិត​បូក​ថ្លៃ​រហូត​ចេញ​បាន ១០៨០០០​៛ តែ​ត្រូវ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​គំរាម​ហើយ​ឲ្យ​ត្រឹម​​ ៤០០០០​៛ ។

នៅ​កន្លែង​​អស់​ហ្នឹង គេ​ព្យាយាម​ហៅ​ភ្ញៀវ​ឲ្យ​ចូល និង​ព្យាយាម​បង្ខំ​ភ្ញៀវ​ឲ្យ​ហូប​អី​នៅ​កន្លែង​គេ យ៉ាង​ហោច​ណាស់ មួយ​មុខ និង​ព្យាយាម​មិន​ប្រាប់​ថ្លៃ​បើ​អ្នក​ទិញ​​សួរ ។ ដូច​​សាច់​គោ​ងៀត​នោះ គេ​កាត់​ចំណិត​តូចៗ ធំ​ជាង​មេដៃ​បន្តិច និង​រាយ​ពេញ​ចាន មាន​ជ្រក់​មួយ​កូន​ជង ។ ពេល​សរសេរ​បុង​គេ ​គេ​រាយ​​ដាក់​សាច់គោ​៩​ចំណិត មួយ​ចំណិត​ថ្លៃ ៩០០០៛ ជ្រក់​ស្ពៃ​​៣​កំប៉ុង ថ្លៃ​ប៉ុន្មានៗ​ខ្ញុំ​មិន​ចាំ​ទេ… ។ គិត​ចុះ​គិត​ឡើង​រហូត​បាន​ដល់ ១០៨០០០៛ ។ ពួក​ម៉ាក​ខ្ញុំ​មួយ​ទៀត ធ្លាប់​ទៅ​ហូប​មាន់​មួយ ថ្លៃ​៣០​ដុល្លារ និង​មាន​អ្នក​ផ្សេង​ទៀត ហូប​បបរ​ក្រួច​មួយ​ឆ្នាំង​អស់​រហូត​ដល់​៨០​ដុល្លារ ។

គួរ​ប្រយ័ត្ន​ចំពោះ​កន្លែង​បែប​នេះ បើ​ទោះ​ជា​សួរ​ថ្លៃ​ហើយ​ក៏​ដោយ ក៏​មិន​គួរ​ទុក​ចិត្ត​ដែរ ។ ហើយ​បើ​ជួប​រឿង​បែប​នេះ​ហើយ ត្រូវ​ព្យាយាម​កុំ​ឲ្យ​លុយ​តាម​ដែល​គេ​ចង់​បាន អ្នក​ទាំង​នោះ​ខ្លាច​បំផុត​គឺ​យក​ប៉ូលិស​មក​គំរាម ។

ប្លែក​ៗ, សារព័ត៌មាន, ស្រុក​ខ្មែរ

ជយោ! ចំណង​សាមគ្គីភាព មិត្តភាព វៀតណាម-កម្ពុជា


មើល​បដា​ស្វាគមន៍​មេបក្ស​កម្មុយនិស្ត​ខាងក្រោម​ដែល​ខ្ញុំ​យក​ពី សារព័ត៌មាន​ព្រៃ​នគរ

សារព័ត៌មាន, ស្រុក​ខ្មែរ

យក​ពន្ធ​អចលនទ្រព្យ និង​ដំឡើង​​ពន្ធ​ផ្លូវ​​នៅ​ឆ្នាំ​២០១០


រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា បាន​កំណត់​ថា នឹង​ដំឡើង​​ការ​យក​ពន្ធ​ផ្លូវ លើ​យាន​យន្ត​យ៉ាង​ខ្ពស់ គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់ផ្អើល នៅ​ឆ្នាំ​២០១០។ ពោល​គឺ​ឡើង​ពី ២៥ ដុល្លារ ក្នុង​រថយន្ត​មួយ​គ្រឿង ទៅ ៣០០ ដុល្លារ។ ជាមួយ​គ្នា​នោះ រដ្ឋាភិបាល​ក៏​បាន​កំណត់​យក​ពន្ធ​ដី ផ្ទះ អគារ និង សំណង់​នានា​ផង​ដែរ នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​នេះ។

ស្ដាប់​វិទ្យុ​បារាំង​អន្តរជាតិ

ការ​កំណត់​យ៉ាង​ដូច្នេះ ត្រូវ​បាន​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា គូស​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ថវិកា​​ជាតិ​ឆ្នាំ​២០១០។ នោះ​គឺ​ការ​កំណត់​ពន្ធ​លើ​មធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជូន និង យាន​ជំនិះ គ្រប់​ប្រភេទ នៅ​ឆ្នាំ​២០១០ បាន​ចែង​យ៉ាង​ច្បាស់​អំពី​តម្លៃ​ពន្ធ​ផ្លូវ ដោយ​ចែក​ពី​កម្លាំង​ម៉ាស៊ីន។ ពោលគឺ រថយន្ត​មួយ​គ្រឿង​ធ្លាប់​តែ​បង់​ពន្ធ​ផ្លូវ​តែ ២៥ ដុល្លារ នៅ​ឆ្នាំ​នេះ នឹង​ត្រូវ​បង់​ពន្ធ​ផ្លូវ​រហូត​ដល់ ៣០០ ដុល្លារ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១០។ ចំណែក​រថយន្ត​ទំនើបៗ ដូចជា Landcruiser ធ្លាប់​តែ​បង់​ពន្ធ ២៥០ ដុល្លារ នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​នឹង​ត្រូវ​បង់​ពន្ធ​ផ្លូវ​ទ្វេ​ដង គឺ ៥០០ ដុល្លារ។

នៅក្នុង ​សេចក្តី​ព្រាង​ច្បាប់​ថវិកា​ជាតិ​ឆ្នាំ​២០១០ ក៏​បាន​កំណត់​ពី​ការ​យក​ពន្ធ ០.១ % លើ​អចលន​ទ្រព្យ រួម​មាន៖ ដី​ធ្លី ផ្ទះ អគារ និង សំណង់​ផ្សេងៗ ដែល​មាន​តម្លៃ​លើស​ពី ១០០ លាន​រៀល ស្មើ​ប្រមាណ ២៤០០០ ដុល្លារ​ឡើង​ទៅ។ ក៏​ប៉ុន្តែ ការ​យក​ពន្ធ​លើ​ដី ផ្ទះ អគារ និង​សំណង់​នៅ​ឆ្នាំ​២០១០ ត្រូវ​បាន​លើក​លែង​ចំពោះ​ដី​កសិកម្ម ដី​អគារ​របស់​រដ្ឋាភិបាល អគារ​បម្រើ​សាសនា ឬ សប្បុរសធម៌ និង​ផ្ទះ​ស្នាក់​នៅ​របស់​ប្រជាជន​សាមញ្ញ និង​ផ្ទះ​អ្នក​ការ​ទូត។

ការតម្លើងពន្ធផ្លូវ និង​ការ​កំណត់​យក​ពន្ធ​លើ​ដី​ធ្លី ផ្ទះ​សម្បែង​នេះ មិន​ទាន់​មាន​អត្ថាធិប្បាយ​ពន្យល់​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ទេ ដោយ​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​គណៈកម្មការ​ជំនាញ​រដ្ឋសភា ដែល​កាន់​សេចក្តី​ព្រាង​ច្បាប់​ថវិកា​ឆ្នាំ​២០១០ មិន​អាច​ទាក់​ទង​បាន​ទេ នៅ​មុន​នេះ។

ក៏​ប៉ុន្តែ​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​ពន្យល់​ក្នុង​លិខិត​ផ្ញើ​ជូន​រដ្ឋសភា​ថា ការ​តាក់​តែង​ច្បាប់​ថវិកា​ជាតិ​ឆ្នាំ ២០១០ ដែល​មាន​ការ​បង្កើន​ពន្ធ​ផ្លូវ និង ការ​យក​ពន្ធ​លើ​ដី​ផ្ទះ​នេះ រៀបចំ​ឡើង​ក្នុង​បរិការណ៍ នៃ​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច ហើយ​កម្ពុជា ក៏​ជួប​នឹង​វិបត្តិ​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​នេះ​ដែរ។ ដូច្នេះ​ច្បាប់​ថវិកា​ជាតិ​នេះ ជា​ឧបករណ៍​គោល​នយោបាយ​ដ៏​សំខាន់ សម្រាប់​បន្ត​អនុវត្ត​ផែនការ​អភិវឌ្ឍន៍​ជាតិ។

ចំណែក​លោក​តំណាង​ រាស្ត្រ សុន ឆៃ បាន​សម្តែង​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ចំពោះ​ការ​បង្កើន​ចំណាយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល តាម​រយៈ​ការ​បន្ថែម​យក​ពន្ធ​លើ​អចលនៈវត្ថុ ដីធ្លី ផ្ទះ និង ពន្ធ​ផ្លូវ នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ ក្នុង​ពេល​ដែល​ដី​ធ្លី​នៅ​កម្ពុជា ធ្លាក់​តម្លៃ និង​ជីវភាព​ប្រជាជន​ជួប​ការ​លំបាក។

ទោះជាយ៉ាងណា ច្បាប់​ថវិកា​ឆ្នាំ​២០១០ ដែល​មាន​ចំនួន​សរុប​ជាង ២ ពាន់ លាន​ដុល្លារ នឹង​ត្រូវ​រដ្ឋសភា បើក​កិច្ចប្រជុំ អនុម័ត​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ទី​៣០ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០០៩។ រដ្ឋាភិបាល​បាន​បង្កើន​ការ​ចំណាយ​លើ​វិស័យ​ការពារ​ជាតិ និង សន្តិសុខ រហូត​ដល់ ២៧៤ លាន​ដុល្លារ ខណៈ​ដែល​ការ​ចំណាយ​សរុប​លើ​វិស័យ​សង្គមកិច្ច រួមមាន វិស័យ​អប់រំ សុខាភិបាល និង អភិវឌ្ឍន៍​ជនបទ ជាដើម មាន​ចំនួន​ប្រមាណ ៤៤៦ លាន​ដុល្លារ៕

វិទ្យុ​បារាំង​អន្តរជាតិ

ស្រុក​ខ្មែរ

ខែ​កត្តិក​ ផ្ដើម​រងារ


ពាក់កណ្ដាល​ខែ​កត្តិក​ទៅ​ហើយ ទើប​ថ្ងៃ​នេះ ចាប់ផ្ដើម​ធ្លាក់​ខ្យល់​រងារ ថ្ងៃ​ចាំង​ មេឃ​ខៀវ​ស្រឡះ​​ល្អ​ណាស់ ខ្ញុំ​ដេក​​អត់​​អាវ​ផង គ្រលំ​ភួយ​មិន​ចង់​ក្រោក​ទេ ។ ដល់​រងា​អ៊‌ីចឹង​បាន​ខ្ញុំ​លែង​ឆ្ងល់​ថា​ហេតុអី​គេ​ចង់​បាន​ប្រពន្ធ​ខែ​ហ្នឹង 😀 តែ​ប្លែក​តែ​ខ្ញុំ អត់​ចង់​បាន​នឹង​គេ​ទេ ។

តាមពិត​ទៅ ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ឆ្ងល់​ថា​ហេតុអ្វី​ខែ​កត្តិក​​ឆ្នាំ​នេះ​អត់​ត្រជាក់ អត់​រងា​សោះ ស្រាប់តែ​ព្រឹក​នេះ​រងា​រហូត​រួញ​ខ្លួន ។ ប្អូន​ជីដូន​មួយ​ខ្ញុំ​សួរ បង​បឿន​បើក​កង្ហារ​ធ្វើ​អី​រងា​សឹង​អី តែ​តាមពិត​គឺ​ខ្យល់​កត្តិក​ទេ កង្ហារ​ខ្ញុំ​មាន​បើក​ឯណា ។

រាល់​ខែ​កត្តិក ខ្ញុំ​តែង​មាន​អារម្មណ៍​ស្រស់ស្រាយ​ជាង​ខែ​ផ្សេងៗ ព្រោះ​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់ ផ្ទៃ​មេឃ​ពណ៌​ខៀវ ខ្យល់​ត្រសៀកៗ និង​ថ្ងៃ​ចាំង​​ពន្លឺ​ល្អ​ណាស់ បើ​នៅ​ស្រុកស្រែ​នឹង​ឃើញ​ផ្កា​ទន្ទ្រានខេត្ត​រីក​ស្គុះស្គាយ ។ ក្នុង​ខែ​ហ្នឹង បើ​អ្នក​កំពុង​​លួច​ស្រឡាញ់​គេ​វិញ អណ្ដែតអណ្ដូង​​កម្សត់​ខ្លួន​ណាស់ ហើយ​បើ​អ្នក​ដែល​មាន​ស្នេហា​វិញ ប្រាកដ​ជា​​រីក​ស្រស់ស្រាយ​​ដូច​អាកាសធាតុ ។

ស្រុក​ខ្មែរ

វប្បធម៌​ថ្មី​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ


ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ធុញ​ពេក នៅ​ពេល​បើក​ទូរទស្សន៍​មើល ឬ​ស្ដាប់​វិទ្យុ គ្រប់​ពិធីករ មិន​ភ្លេច​ពាក្យ​លើក​ជើង​លើក​ដៃ​ដល់​មនុស្ស​កំពូលៗ​របស់​ប្រទេស​យើង ។ តើ​ហ្នឹង​ជា​វប្បធម៌​ថ្មី​របស់​​អ្នក​ជា​ពិធីករ​ខ្មែរ​មែនទេ?

ពេល​មើល​ទូរទស្សន៍​ម្ដងៗ ខ្ញុំ​ធុញ​រក​លេខ​ដាក់​គ្មាន​ទេ ​មិន​ដឹង​ជា​ស្អី​​ត្រូវ​ទាក់ទង​នឹង​រឿង​សរសើរ រឿង​លើក​ជើង​ហ្នឹង កម្មវិធី​ច្រៀង​ក៏​លើក​ជើង សូម្បី​តែ​ពិធីករ​ផ្សាយ​អំពី​ការប្រណាំង​ទូក ក៏​លើក​ជើង​គ្មាន​ពេល​ទំនេរ​ដែរ ដល់​យូរ​ទៅ មិន​ត្រឹម​លើក​ជើង​បញ្ជោរ​ដល់​អ្នក​កំពូលៗ​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​ទេ សូម្បី​តែ​ទូក​ក៏​លើក​ជើង​រហូត​ជ្រុល​ហួសហេតុ​ដែរ និង​នៅ​ឆ្លៀត​រំឭក​ថ្ងៃ​៧​មករា​អី​ឯណា​នោះ​ទៅ​​ទៀត ។

ស្រុក​ខ្មែរ បើ​ម្នាក់ៗ​ចេះ​តែ​រឿង​លើក​ដៃ លើក​ជើង​អត់​ហេតុផល​អ៊‌ីចឹង​មិន​ដឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាងណា​ទេ ម្នាក់ៗ​​នឹង​ស៊ី​ខ្សែ​ជោរ​គ្រប់​គ្នា​អស់​ហើយ ហើយ​ម្នាក់ៗ​ត្រូវតែ​រៀន​ឱ្យ​ចេះ​បញ្ជោរ​គ្រប់​គ្នា​ទើប​រស់​នៅ​ស្រួល ។ បើ​ធ្វើបាន ខ្ញុំ​ចង់​តែ​ទៅ​ប្រាប់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថា​កុំ​ឱ្យ​អ្នក​ទាំងនោះ បញ្ជោរ​ហួសហេតុ​ពេក បញ្ជោរ​ត្រឹម​មាន​ហេតុផល​បាន​ហើយ ព្រោះ​វា​ធុញ​រហូត​មើល​កម្មវិធី​ផ្សេង​លែង​ល្អ​មើល ។

សុំទោស ​ត្អូញ​បន្តិច​ហើយ ព្រោះ​ធុញ​ទ្រាន់​ពេក ។

ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, ស្រុក​ខ្មែរ, អប់រំ

ហេតុអ្វី​ពេទ្យ​ភាគច្រើន​អត់​មាន​សុជីវធម៌


មិន​ចម្លែក​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ចូល​ពេទ្យ​រដ្ឋ នៅ​ពេល​ឃើញ​អាកប្បកិរិយា​ពេទ្យ​ធ្វើ​មក​លើ​អ្នក​ជំងឺ និង​អ្នក​ថែ​អ្នក​ជំងឺ​ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​គំរោះគំរើយ ស្ដី​ថា​ដូច​សត្វ​ធាតុ ។ ពេទ្យ​ដែល​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ជាប់​ចំណាត់​ថ្នាក់​លេខ​មួយ​ខាង​នេះ ប្រហែល​ជា​ពេទ្យ​គន្ធបុប្ផា ដែល​ជា​ពេទ្យ​ពិនិត្យ និង​ព្យាបាល​រោគ​កុមារ ។ ខ្ញុំ​ទើបតែ​ចូល​ពេទ្យ​នោះ​​ជា​លើក​ទីមួយ កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុន ពេល​ប្អូន​ជីដូនមួយ​ខ្ញុំ​ក្ដៅ​ខ្លួន​ខ្លាំង ។ ពេល​ចូល​ទៅ​ដល់​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ គ្រូពេទ្យ​បីបួន​អ្នក ប្រុស​ម្នាក់​ស្រី​ពីរ ឬ​បី​នាក់​, ខ្ញុំ​មិន​ចាំ, ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​និយាយ​អី ឬ​អង្គុយ​ផង ឮ​ពេទ្យ​នោះ​ស្ដី​ឱ្យ​មីង​ចំណាស់​ម្នាក់​កំពុង​បី​កូន​នឹង​ដៃ ដែល​ទំនង​ចាស់​ជាង​ពេទ្យ​នោះ ។ ពេទ្យ​និយាយ​កំបុតកំបុយ “ឮ​​ថា​ឱ្យ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ទេ!! ម៉េច​និយាយ​មិន​ស្ដាប់​គ្នា​ទេ​អ្ហី?” មីង​នោះ​ខំ​អង្វរ​រលីងរលោង​ទឹកភ្នែក​ ព្រោះ​គាត់​បារម្ភ​ពី​កូន​គាត់ ពេទ្យ​នោះ​នៅ​តែ​ដេញ​គាត់​ឱ្យ​ចេញ មីង​ក៏​បី​កូន​ចេញ​របៀប​មិន​អស់​ចិត្ត ។ រួច​ពេទ្យ​នោះ​បែរ​មក​សួរ​ខ្ញុំ “ឈឺ​អី?… អង្គុយ​កៅអី​មក!!” និយាយ​របៀប​គំរាម​សួរ​ចម្លើយ​អ្នក​ទោស​យ៉ាងម៉េច​មិន​ដឹង​ទេ រួច​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ដាក់​ប្អូន​អង្គុយ​លើ​កៅអី គេ​មើល​តើ​អង្គុយ​បាន​ឬ​អត់ រួច​​ថា “កូន​ហ្នឹង​មិន​អី​ទេ យក​ទៅ​វិញ​ទៅ” ខ្ញុំ​ក៏​ថា “វា​ក្ដៅ​ឡើង​ចង់​សន្លប់ ហូរ​ឈាម​តាម​ច្រមុះ​ទៀត​ផង” ។ ពេទ្យ​ថា “ហូរ​ឈាម​តាម​ច្រមុះ​មិន​អី​ទេ យក​ទៅ​វិញ ម៉ោង​២​ចាំ​ចូល​មក​ម្ដង​ទៀត!” ខ្ញុំ​ក៏​អង្វរ​ថា​ឱ្យ​ជួយ​ពិនិត្យ​ក្មេង​បន្តិច​ទៅ ពេទ្យ​គេ​ត្អូញ “ធុញ​ណាស់​វ៉ី! មើល៍​យក​ថ្នាំ​ប៉ារា​ឱ្យ​លេប​មួយ​ចំហៀង​ទៅ ហើយ​ឱ្យ​ទៅ​ក្រៅ​ទៅ!” ពេទ្យ​ប្រុស​នោះ ក៏​យក​ថ្នាំ​​បោះ​​នៅ​លើ​តុ​មុខ​​ខ្ញុំ និយាយ​ថា “ណេះ! យក​ទៅ​លេប​ទៅ! លេប​មួយ​គ្រាប់​ហ្នឹង​ហ្មង​ទៅ!” រួច​ពេទ្យ​ៗ​គេ​នាំ​គ្នា​សើច​គ្នា​គេ ហើយ​​ដើរ​ទៅ​អង្គុយ​ធ្វើ​មិន​ដឹង ។ ខ្ញុំ​ចាប់ក្ដៅ​ទ្រូង​ភ្លាម រួច​ក៏​បី​ប្អូន​ដើរ​ចេញ​មក​ក្រៅ​វិញ និង​នាំ​ទៅ​ពេទ្យ​កុមារជាតិ ។ មិន​ស្មាន​ថា ពេទ្យ​កុមារជាតិ​ស្រួល​ជាង​ពេទ្យ​គន្ធបុប្ផា​សោះ ខ្ញុំ​ចំណាយ​លុយ ២០០០៛ ទិញ​សៀវភៅ​ចូល​ពិនិត្យ​រោគ និង​ចំណាយ ៦០០០៛ លើ​ថ្លៃ​បើក​ថ្នាំ និង​​មិន​ចាំបាច់​រង់ចាំ​យូរ​​ទៀត​ផង តែ​សេវា​ក៏​មិន​ល្អ​ខ្លាំង​ណាស់ណា​ទេ តែ​ចាត់ទុក​ថា​ប្រសើរ​ជាង​គន្ធបុប្ផា​ឆ្ងាយ​ណាស់ ។

តើ​អាកប្បកិរិយា​បែប​ពេទ្យ​នៅ​គន្ធបុប្ផា​បណ្ដាល​មក​អំពី​អ្វី? មក​ពី​ចរិត​របស់​ពេទ្យ​​ទាំង​នោះ ឬ​មក​ពី​ការនៅ​ជាមួយ​អ្នក​ជំងឺ​រាល់ថ្ងៃ ធ្វើ​ឱ្យ​គាត់​មួម៉ៅ លែង​ចេះ​និយាយ​ពាក្យ​ល្អ ចេះតែ​ពាក្យ​ជេរ ស្ដី​បន្ទោស ។ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាងណា ក៏​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​បន្ទោស​ដែរ ព្រោះ​អាកប្បកិរិយា​ហ្នឹង​វា​ជ្រុល​ហួសហេតុ​ពេក ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ស្អប់​មុខ​ពេទ្យ​ហ្នឹង​មែនទែន ។ ឧបមា​ថា ចៃដន្យ​ពេទ្យ​ហ្នឹង​ជា​បងប្អូន​ខ្ញុំ មក​លេង​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​អី ខ្ញុំ​មិន​ខ្លាច​នឹង​តោង​ចាន​​បាយ​ចេញ និង​ដេញ​មិន​ឱ្យ​ស៊ី​បាយ​នោះ​ទេ ព្រោះ​វា​ដូច​ជា​ឆ្អែត​ពេញ​ទ្រូង​ណាស់ ថ្ងៃ​នោះ ។

ទាក់ទង​នឹង​ខ្ញុំ, ស្រុក​ខ្មែរ

ប្រយ័ត្ន ! ជិះ​ម៉ូតូ​អត់​កញ្ចក់ អត់​មួក


ឥឡូវ​ច្បាប់​គេ​តឹងរ៉ឹង​ណាស់ ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់ ប៉ូលិស​ព្រោងព្រាត​ចាំ​ចាប់​ម៉ូតូ​អត់​កញ្ចក់​អត់​មួក ។ កាល​ថ្ងៃ​សៅរ៍​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ចាប់​នៅ​មុខ​ស្តាដ​អូឡាំពិក​ ។ ម៉ូតូ​​ជា​ម៉ូតូ​ពួក​ម៉ាក​ខ្ញុំ​ វា​ជិះ​ជាមួយ​សង្សារ​វា ឱ្យ​ខ្ញុំ​ជិះ​ម៉ូតូ​វា​ម្នាក់ឯង ។ ម៉ូតូ​អត់​កញ្ចក់ ខ្ញុំ​អ្នក​ជិះ​ក៏​អត់​មួក (មួក​នៅ​ពួកម៉ាក​ឯណោះ) ។ កាច់​ពី​អាងទឹក​មក​ម៉ោង​ជាង​ប្រាំបី ជ្រួស​នឹង​ប៉ូលិស​ឈរ​ព្រោងព្រាត​ខាងមុខ​ស្តាដ​អូឡាំពិក បម្រុង​ថា​ត្រឡប់​ក្រោយ​ដែរ តែ​ជ្រុល​ខ្លួន​ទៅ​ហើយ ម្យ៉ាង​ខ្លាច​គេ​ឆែក​អាវុធ នាំ​ឱ្យ​មាន​ទោស ។ ខ្ញុំ​ចូល​ចត​ម៉ូតូ ចាក់​សោ​ក ឱ្យ​ពួកម៉ាក​ជិះ​ជាមួយ​សង្សារ​យក​មួក​មក​វិញ ហើយ​តេ​ហៅ​ពួកម៉ាក​មួយ​ទៀត​យក​កញ្ចក់​មក​ឱ្យ ។ បើ​មាន​កញ្ចក់ មាន​មួក​អ៊‍ីចឹង អាច​ទៅ​បាន​ហើយ មិន​អស់​លុយ​ទេ ។

តាមពិត​ខ្ញុំ​អត់​ដឹង​ច្បាប់​គេ បើ​អត់​មួក​ឬ​អត់​កញ្ចក់​គ្រាន់តែ​បង់​ឱ្យ​គេ ២ ឬ​៣​ពាន់​អាច​ទៅ​បាន ខំ​តែ​ឱ្យ​ពួកម៉ាក​យក​កញ្ចក់​មក​ឱ្យ ។

លោកអ្នក​ដែល​មាន​ម៉ូតូ មិនទាន់​មាន​មួក មាន​កញ្ចក់ គួរ​ទិញ​ដាក់​ទៅ អាណិត​ប៉ូលិស រក​លុយ​បាន​សម្បើម​ណាស់ ។ ពេល​ចាប់​ខ្ញុំ​នោះ មាន​ម្នាក់​បើក​ម៉ូតូ​គេច ប៉ូលិស​ដាក់​មួយ​ដំបង​លាន់​ឌួក!! អាណិត​គ្នា​ដែរ លុយ​ពីរ​បី​ពាន់ ដូរ​ជាមួយ​មួយ​ដំបង 😉