កម្សាន្ត, សំណើច :D

កំប្លែង៖ ត្រូវ​រង្វាន់


គ្រួសារ​មួយ​ពីរ​នាក់​ប្ដី​ប្រពន្ធ​​នោះ ក្រ មហា​ក្រ ​ជំពាក់​លុយ​គេ រក​អង្ករ​ច្រក​ឆ្នាំ​គ្មាន​ទេ។ ដល់​លំបាក​ខ្លាំង​ពេក​ទៅ ក៏​នឹក​រក​កល​​សម្លាប់​ខ្លួន​ទាំង​ពីរ​នាក់។ គិត​ស្រេច​ហើយ ក៏​បបួល​គ្នា​ទៅ​ទិញ​ថ្នាំ​កណ្ដុរ លុយ​ទិញ​បាន​តែ​មួយ​កញ្ចប់​។ មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាងម៉េច បើ​រំលែក​ចែក​គ្នា​ម្នាក់​កន្លះ​កញ្ចប់​ខ្លាច​វា​មិន​ងាប់ តែ​សម្រេច​ថា​ចែក​គ្នា​ម្នាក់​កន្លះ​កញ្ចប់​ចុះ​ព្រោះ​វា​អស់​ជម្រើស​ហើយ ​​ហែក​កញ្ចប់​ថ្នាំ​ ត្រូវ​រង្វាន់​បាន​ថ្នាំ​​មួយ​កញ្ចប់​ទៀត​… ហេង​ពួក​គាត់​មែន 😀

រឿង​រង្វាន់​ហ្នឹង ឮ​គេ​និយាយ​ថា​ដូង​ក៏​មាន​រង្វាន់​ដែរ។ ​ផឹក​ទឹក​ដូង​រួច កុំ​ភ្លេច​មើល​កូដ​​ដូង… មាន​រង្វាន់​ម៉ូតូ​ហ្វីណូ​អី​ឯណា​ទៀត​ហ្ន៎ 😀

Advertisements
កម្សាន្ត, ប្លែក​ៗ, សំណើច :D

ជេរ​ម៉ែ​ក៏​ខុស


មិន​ដឹង​ថា​ប្រពន្ធ​លោក​ណា​ទេ ។ ប្រហែល​ជា​អនាគត​ប្រពន្ធ​អស់​លោក​ហើយ 😉

សំណើច :D

កូន​ស្រី​មិន​សូវ​យល់​សេចក្ដី


គ្រួសារ​មួយ​មាន​តែ​ម្ដាយ​និង​កូន ។ កូន​ស្រី​របស់​គាត់​មិន​សូវ​យល់​សេចក្ដី​ប៉ុន្មាន​ទេ ។ ថ្ងៃ​មួយ​លោក​៤​អង្គ​និមន្ត​មក​បិណ្ឌបាត ជួន​ជា​ពេល​ម្ដាយ​កំពុង​រវល់​នៅ​ក្រោយ​ផ្ទះ គាត់​ក៏​ប្រើ​កូនស្រី​​ឲ្យ​ដាក់​ជំនួស ។

ម្ដាយ៖ កូន​អ្ហាស៍! លោក​និមន្ត​មក​បិណ្ឌបាត​ហើយ កូន​ទៅ​ដាក់​ឲ្យ​ម៉ែ​បន្តិច, ដាក់​មួយ​អង្គ​មួយ​វែក​ទៅ​ណា!

កូនស្រី៖ ចាស ម៉ែ!

កូន​ស្រី​គាត់​ក៏​ទៅ​ដាក់, បន្តិច​ក្រោយ​មក ម្ដាយ​កស្រែក​សួរ​កូន​ពី​ក្រោយ​ផ្ទះ។

ម្ដាយ៖ ដាក់​បាត​លោក​ហើយ​ឬ​នៅ​កូន?

កូនស្រី៖ ដាក់​ហើយ​ម៉ែ! តែ​ដាក់​បាន​តែ​បី​អង្គ​ទេ។

ម្ដាយ៖ អ្ហា៎!! ម៉េច​អ៊‍ីចឹង???

កូនស្រី៖ ម៉ា​អង្គ​ទៀត​រត់​លឿន​ណាស់​ម៉ែ​អើយ ខ្ញុំ​ដាក់​អត់​ទាន់​ទេ។

ចម្រៀង​ខ្មែរ, ប្លែក​ៗ, សំណើច :D

ស្មូត៖ ចន្ធូ


ពួកម៉ាក​ខ្ញុំ បុទុំ ឲ្យ​បទ​នេះ​មក​ខ្ញុំ ស្ដាប់​ទៅ​គួរ​ឲ្យ​អស់​សំណើច​ដែរ​តើ

សំណើច :D

ការប្រើ​ភាសា​កាយវិការ


ភាសា​កាយវិការ​ជា​ភាសា​មួយ​ដែល​យើង​អាច​ប្រើប្រាស់​បាន​គ្រប់​កន្លែង​ទូទាំង​ពិភពលោក។ លោកអ្នក​ទៅ​ដល់​ទីណា​ក៏​ដោយ បើ​មិន​ចេះ​ភាសា​គេ​ ក៏​អាច​ប្រើ​ភាសា​កាយវិការ​ដើម្បី​​ទំនាក់​ទំនង​គ្នា​បាន​មួយ​ភាគ​​ដែរ។

ដាក់​នេះ​មិន​មែន​ខ្ញុំ​ចង់​បង្រៀន​អំពី​ភាសា​កាយវិការ​ទេ។ តែ​មាន​រឿង​មួយ គាត់​ហ្នឹង​ទៅ​ស្រុក​គេ ប្រើ​តែ​ភាសា​កាយវិការ​ទេ តែ​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ក៏​បាន​ដែរ 😉 ៖

មើ​លរឿង​ហ្នឹង​ដូច​ជា​អាណិត​អ្នក​លក់​បន្តិច 😦 ។ គាត់​បាន​រៀងការ​ជាមួយ​​ជនជាតិ​អាមេរិចកាំង ទាំង​ពីរ​នាក់​ហ្នឹង​មិន​យល់​ចិត្ត​គ្នា​ប៉ុន្មាន​ទេ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ​ស្រឡាញ់​គ្នា ហើយ​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក។ ពេល​គាត់​ទៅ​ផ្សារ គាត់​ចង់​ទិញ​ក្រូចឆ្មា គាត់​ក៏​សួរ​អ្នកលក់ Do you have orange cat? (និយាយ​ដូច​ខ្ញុំ​ដែរ 😉 ) ហើយ​គាត់​ក៏​ទិញ​ក្រូចឆ្មា​បាន។ បន្ទាប់​មក គាត់​ទៅ​កន្លែង​លក់​សាច់ គាត់​ចង់​ទិញ​ជើង​មាន់ ក៏​លើក​ជើង​របស់​គាត់​ប្រាប់​អ្នក​លក់។ ថ្ងៃ​បន្ទាប់​មក​ទៀត គាត់​ចង់​ទិញ​ភ្លៅ​មាន់ គាត់​បង្ហាញ​ភ្លៅ​គាត់​ទៅ​អ្នក​លក់។ ពេល​ក្រោយ​ គាត់​ចង់​ទិញ​ដើមទ្រូង​មាន់ មិន​ដឹង​ធ្វើ​ម៉េច​ក៏​បង្ហាញ​ទ្រូង​គាត់​ទៅ​អ្នក​លក់​ហ្មង​ទៅ… ។

រឿង​ភាសា​កាយវិការ​មាន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ​បាទ។ ឡាអ​សើច​អ្ហេស៍។ ទៅ​ច្រុក​គេ ចេះ​តា​ភាសា​កាយវិការ​ចឹង​មិន​បាច់​ភ័​ខ្លាច​​ចេត​រ៉េ ហាហា 😉 ។

ភ្លេច​ប្រាប់! រឿង​ហ្នឹង បង​រា ប្រាប់​ខ្ញុំ។

ប្លែក​ៗ, សំណើច :D

កំប្លែង​ណាស់ វឺតព្រេះ​ខ្មែរ


រាល់​លើក​មិន​សូវ​ចាប់អារម្មណ៍​មើល​ទេ ទើប​អត់​ដឹង​ថា​វើតព្រេះ​ចេះ​កំប្លែង 😀 ។ បង​ប្អូន​ជួយ​មើល​ទៅ​មើល គួរ​ឱ្យ​ចង់​សើច​ទេ? ខ្ញុំ​អង្គុយ​សើច​អស់​មួយ​សន្ទុះ​ធំ បន្ទាប់​ពី​​ចាប់ភ្លឹក​លើ​ពាក្យ “មាន​អ្វី ក្ដៅ​គគុក” ដំបូង​គិត​មួយ​សន្ទុះ ​ឆ្ងល់​ថា​ស្អី​ក្ដៅគគុក? រួច​ក៏​ផ្ទុះ​សំណើច​ផាំង​ភ្លាម។ ងាក​ទៅ​​មើល​អាមួយ​ទៀត “សំភារៈ​របស់​អ្នក” ស្មាន​តែ​ជា​វ៉ាលី កាតាប ឬ​ស្អីៗ​ដែល​ជា​សម្ភារៈ​ប្រើ​ប្រាស់​ទេ​តើ។ គិត​ទៅ មាន​អ្នក​ចេះ​បកប្រែ​កំប្លែងៗ​បែប​ហ្នឹង​ដែរ​ហ្ន៎។ អា​ខាង​ក្រោម “ការ​ចេះ​ប្រមាណ” ​នោះ ខ្ញុំ​មើល​អត់​យល់ អត់​ដឹង​ថា​ជា​ស្អី​ទេ។ “ស្វាគម” នោះ ​បែប​គេ​ចង់​និយាយ​ស្វា​ដែល​កោង​ខ្នង​ហើយ។ គិត​ទៅ ចេះ​តែ​ទៅ​រួច​ដែរ​ហ្ន៎ អត់​មាន​ខ្មាស​ធម្មជាតិ​ខ្លះ​សោះ​អស់​លោក​អ្នក​បកប្រែ។ សុំ​សរសើរ​ដោយ​ស្មោះ​ហើយ!

khwordpressdb.jpg
សំណើច :D

៥០% ដូចគ្នា


មេព្រៃ​ជនជាតិ​មិកស៊ិក​ម្នាក់ ចូល​ហាង​ទិញ​កាំភ្លើង​ទៅ​បាញ់​ទន្សាយ​ប៉ះចំ​កាំភ្លើង​ខូច នៅ​ពេល​ទៅ​ដល់​កន្លែង​បាញ់​ទន្សាយ​តើប​ដឹង ។ គាត់​ខំ​ជួសជុល​យ៉ាង​ណា​ក៏​ប្រើ​ការ​មិន​កើត ក៏​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ទាំង​មួម៉ៅ ។ មក​ដល់​ពាក់​កណ្ដាល​ផ្លូវ ឃើញ​តូប​មួយ​ដាក់​ផ្លាក​ថា ម្ហូប​ទន្សាយ ។ ដោយ​គាត់​មាន​ចំណូល​សាច់​ទន្សាយ​ស្រាប់ ក៏​ចូល​តូប​នោះ ហើយ​បញ្ជា​ថា៖

  • ស៊ុប​សាច់​ទន្សាយ​ពិសេស​មួយ​ឆ្នាំង !
  • បន្តិច​ក្រោយ​មក ស៊ុប​ក៏​មក​ដល់ ។ មេព្រៃ​ភ្លក់​ហើយ ស្រែក​ហៅ​ចុងភៅ​មក​សួរ​ភ្លាម ។

  • ស៊ុប​នេះ ដូច​ជា​មិន​មែន​សាច់​ទន្សាយ​ទេ ឆ្លើយ​ត្រង់​មក​មើល តើ​​ឯង​លាយ​សាច់​អី​ខ្លះ ?
  • ចុងភៅ​ភ័យ ក៏​ឆ្លើយ​តាម​ត្រង់៖

  • លាយ​សាច់​ក្របី​ខ្លះ​ទាន !
  • មេព្រៃ​សួរ​គំហក​ខ្លាំង​ថា៖

  • ឯង​លាយ​របៀប​ម៉េច ?
  • ចុងភៅ​ឆ្លើយ៖

  • លាយ ៥០% ដូច​គ្នា
  • មេព្រៃ​ក្ដៅ​ស្លឹក​ត្រចៀក​ង៉ឹង ស្រែក​ចំទាល​ដាក់​ចុងភៅ៖

  • ឯង​ពន្យល់​ឱ្យ​ច្បាស់​បន្តិច​បាន​ទេ ?
  • ចុងភៅ​តប៖

  • បាទ​ទាន គឺ​ខ្ញុំ​លាយ​ក្នុង​សមាមាត្រ ក្របី ១ ចំហៀង និង ទន្សាយ​មួយ​ចំហៀង ស្មើ​ភាគរយ​គ្នា​ល្អ​ណាស់​ទាន ចំ​ឯកទេស​របស់​ខ្ញុំ ។
  • មេព្រៃ​ហួស​ចិត្ត​អស់​វាចា​នឹង​ថា៖

  • អញ​ថ្ងៃ​នេះ​ក្របី​សុទ្ធ​តែ​ម្ដង !!! ៕

ដកស្រង់​ពី ទស្សនាវដ្ដី គណិតវិទ្យា និង វិទ្យាសាស្ត្រ