កំណាព្យ, ទឹម បឿន

ឈប់​ខឹង​បង​ទៅ


Advertisements

34 thoughts on “ឈប់​ខឹង​បង​ទៅ”

  1. សរសេរ​កំណាព្យ​នេះ​ចប់ មើល​ទំនុក​របស់​វា ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ចម្រៀង​មួយ​បទ​ដែល​មិន​ស្គាល់​ចំណង​ជើង ខ្ញុំ​សាក​កាឡែ​មក​ឲ្យ​ត្រូវ​នឹង​ទំនុក​បទ​នោះ​​សាក​មើល។ បទ​ហ្នឹង​គេ​ផ្ដើម​ដោយ “ស្រឡាញ់​បង​ហើយ​នៅ​ឡើយ​មិន​ស្មោះ?…” និង​វគ្គ​បញ្ចប់ គឺ​វគ្គ​ទី​៣ “ទៅ​ចុះ​ស្រី​ចិត្ត​មិន​ស្មោះ​ក្លែងក្លាយ…”។ បទ​នេះ ខ្ញុំ​ភ្លេច​ត្រង់​បន្ទរ មិន​ដឹង​ថា​ច្រៀង​យ៉ាង​ម៉េច​ទេ ទំនុក​គឺ “សែន​ឈឺ​ចុក​ចាប់​ចិត្ត​រាប់​ខែ​ថ្ងៃ កម្មពៀរ​អ្វី​មក​ប្រល័យ ឲ្យ​យើង​ព្រាត់​គ្នា?…”។ វគ្គ​បន្ទរ ខ្ញុំ​មិន​ចាំ​ទំនុក មិន​ដឹង​ថា​សរសេរ​យ៉ាងណា។ អត្ថបទ​ដែល​កាឡៃ​មក មាន​ដូច​ខាង​ក្រោម។

    ១- មាសស្នេហ៍ៗបែរភក្ត្រមកថ្លៃ
    បែរមកចរណៃកុំបីសង្ការ
    បងដឹងខ្លួន ថាបងខុសចំពោះជីវា
    សូមអូនមេត្តាសន្ដោសប្រណី។

    ២- មាសស្នេហ៍ៗកុំមុខស្រពោន
    ញញឹមទៅអូនឈប់ព្រួយហឫទ័យ
    បងស្នេហ៍ស្មោះ ស្មោះស្នេហាចំពោះពីសី
    សូមអូនប្រណីជឿចិត្តបងចុះ។

    ៣- បងសូមសន្យាណាព្រលឹងបង
    បើក្បត់នួនល្អងបងទទួលខុស
    ឱ្យមេឃដី ឆក់ប្រល័យជីវិតបងចុះ
    បូជាដោយស្មោះចំពោះជីវា៕

    មាន​អ្នក​ស្គាល់​ចំណងជើង​បទ​ហ្នឹង​ទេ។

  2. ប៉ាត់​ធោ​! លោក​តា​! កញ្ចាស់​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ​នៅ​តែង​កំណាព្យ​ស្នេហា​ទៀត​! ថា​លេង​ទេ​លោក​តា​! អាន​ហើយ​ចង់​​ព្រឺ​សំបុរ​! 😉

  3. អរគុណ​បង​ហើយ ដែល​កម្សត់​ជា​មួយ​កំណាព្យ​របស់​ខ្ញុំ។ តាមពិត​ខ្ញុំ​ក៏​សម្សត់​ដូចគ្នា ​ពេល​ដែល​ឃើញ​បុរស​នេះ ហ៊ាន​រហូត​យក​ជីវិត​មក​ប្ដូរ​ជាមួយ​ស្នេហា​នេះ​។ ដើម្បី​ឱ្យ​ឡូយ​​បន្តិច សុំ​កាឡៃ​ជា​សាច់​រឿង​មួយ​៖

    ដំបូង ខាង​ប្រុស​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ឆ្គាំឆ្គង​ទៅ​លើ​នារី​ជា​គូ​ស្នេហ៍​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន​ថា​ធ្វើ​ខុស​ឡើយ។ ក្រោយ​មក​នារី​នោះ ក៏​សម្ដែង​អាការៈ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត ដោយ​មិន​ស្ដី​មក​កាន់​បុរស​នោះ​ទេ។ បុរស​នោះ​ឆ្ងល់​ក្នុងចិត្ត ខំ​ជជីក​រក​ហេតផល​រហូត​ដឹង​ថា​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ខុស​ចំពោះ​នាង​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន។ បុរស​ដើរ​ទៅ​រក​ម្ចាស់​ស្នេហ៍​ដោយ​តាំង​ចិត្ត​នឹង​ទទួល​កំហុស ហើយ​សុំ​នាង​អភ័យ​ដល់​ខ្លួន ទៅ​ដល់​នាង​បែរ​មុខ​ចេញ​មិន​ស្ដី បុរស​ក៏​លន់តួ​ដោយ​ពាក្យ​បញ្ជាក់​ពី​កំហុស ក្រោយ​មក​នាង​ងាក​មុខ​មក​ទាំង​ស្រពោន​មក​កាន់​បុរស បុរស​អង្វរ​សុំ​ឱ្យ​នាង​ញញឹម​ទទួល​គេ​វិញ រួច​ក៏ប្រើ​ពាក្យ​បញ្ជាក់​ពី​បេះដូង​ដែល​បរិសុទ្ធ​ចំពោះ​គូ​ស្នេហ៍ តែ​ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ដឹង​ថា ចុងក្រោយ​នាង​អភ័យ​ឬ​អត់​ទេ គ្រាន់​តែ​សង្ឃឹម​ថា ពេល​នាង​ស្ដាប់​រួច នាង​ញញឹម​ដាក់​បុរស​នោះ​ដោយ​ពេញចិត្ត​ទៅ​ចុះ។

    ធ្វើការ​ចប់ ក៏​ស្រមើរស្រមៃ​ពី​នេះ​ពី​នោះ ក្រោយ​មក ក៏​នឹក​ឃើញ​ដល់​រឿង​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​កំណាព្យ​នេះ ហើយ​ក៏​អង្គុយ​សរសេរ​លេង​បន្តិច​ទៅ​ដើម្បី​ឱ្យ​បាន​ធូរ​អារម្មណ៍​ខ្លះ។

  4. យ៉ាប់​ណាស់​នី! 😀

    រចនា៖ មិន​មែន​អាន​ទៅ ត្រូវ​អណ្ដែត​ចូល​អណ្ដូង​ទេ។ អ្នក​ដែល​មាន​រឿង​ស្រដៀងៗ​ហ្នឹង បាន​គេ​ដឹង​ថា​វា​មាន​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ណា។ អូនឯង​បើ​ដាក់​រឿង​ប្រលង​បាន​ពិន្ទុ​តិច បាន​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក សខខ!

  5. សុទ្ធិពង្ស៖ កំណាព្យ​សង្ហារ? បែប​វា​កាត់​មក​ម្ចាស់​វា​ហើយ កិកិកិ
    វី៖ វា​ត្រូវ​តែ​ប្លែក​ម្យ៉ាងៗ​អ៊‍ីចឹង​ហើយ​បាទ 😀
    អូននី៖ អឺៗ យ៉ាងណា ក៏​យ៉ាង​ណា​ទៅ។ តែ​មិន​អី​ទេ គួរ​ឱ្យ​ស្រឡាញ់​ដែរ​ហ្នឹង។ 😀

  6. នី៖ តាម​ជាន់​កែង​បង​រហូត? មិន​ឱ្យ​ទាក់​បន្លារ​ទេ ហើយ​នឹង​ហោះ​ទៅ​រក​នី​មុន​គេ​ហើយ 😀
    សុវណ្ណរចនា៖ ដល់​ថ្នាក់​ហ្នឹង​ផង​អ្ហី? ដូច​អាក្រក់​ស្ដាប់​ណាស់ 😛

  7. ប « មាស​ស្នេហ៏​ៗ​បែរ​ភ័ក្រ្ត​មក​ថ្លៃ .​ .​ .
    ស « អូន​បែរ​មក​ហើយ​តើ ! ឬ​មួយ​ក៏​បង​ខ្វាក់​ភ្នែក ?
    អួ​! សុំទោស​បង​បឿន ! អាន​កំណាព្យ​ហ្នឹង​មិន​ទាន់​ចប់​បាន​ជា​​​មិន​ទាន់​យល់​អត្ថន័យ​របស់​វា ! ចាំ​ខ្ញុំ​អាន​ចប់​កាលណា​ ចាំខំម៉ិន​ ម្ដង​ទៀត !

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s