jump to navigation

ទំនើបកម្ម​នៃ​វចនានុក្រម​ខ្មែរ សម្រាប់​កុំព្យូទ័រ ខែ សីហា 25, 2009

Posted by ទឹម បឿន in សារព័ត៌មាន, អក្សរសាស្ត្រ.
31 comments

វចនានុក្រម​ខ្មែរ​​សម្រាប់​ប្រើ​លើ​កុំព្យូទ័រ បាន​ធ្វើ​ទំនើបកម្ម​គ្រា​ទី​២ តើ​មាន​អ្វី​ប្រសើរ​ជាង​វចនានុក្រម​ដែល​ចេញ​លើក​ទី​១ ?

ទំនើបកម្ម​វចនានុក្រម​គ្រា​ទី​២​នេះ ខ្ញុំ​ឃើញ​មាន​កែ​រចនាសម្ព័ន្ធ​នៅ​ផ្នែក​មុខ និង​បន្ថែម​​វេយ្យាករណ៍​ខ្មែរ ដែល​រៀបរៀង​ដោយ​លោក មៀច ប៉ុណ្ណ វេយ្យាករណ៍​នោះ​​លោក​គ្រាន់តែ​រៀបចំ​ជា​​ជាគោល​ៗ មិន​ទាន់​ក្បោះក្បាយ​​នៅ​ឡើយ ។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​ប្លែក​ក្នុង​ចិត្ត​ដែរ ដែល​​ក្នុង​វេយ្យាករណ៍​នោះ​​ថា ខេត្ត, វិសេស, សេពគប់, បេតី, ចេតិយ, ប្រពៃណី ។ល។ ជា​អញ្ញត្រសព្ទ គឺ​​សំដៅ​លើ​ពាក្យ​ទាំងឡាយ​ណា​​ដែល​សំណូរ ខុស​ពី​សំណេរ តែ​តាម​ខ្ញុំ​យល់ ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ប្រហែល​មិន​មែន​ជា​អញ្ញត្រសព្ទ​ទេ​ដឹង គឺ​ជា​ពាក្យ​ដែល​ខ្ចី​ពី​បាលី​-សំស្ក្រឹត ដែល​ស្រះ អេ អាន​ទៅ​ជា​ស្រះ អែ, ស្រះ​អិ អាន​ជា​ស្រះ អី, អាន​ជា ។ល។ ? ពាក្យ​ដែល​ជា​អញ្ញត្រសព្ទ ​ប្រហែល​មាន​តែ ឱ្យ, អ្នក, អញ… ។ ខ្ញុំ​មិ​ន​ហ៊ាន​ថា​ខុស​ទេ ទុក​ឱ្យ​លោក​អ្នក​ពិចារណា​ទៅ​​ចុះ ។

ទំនើបកម្ម​លើក​ទី​២​នេះ ឃើញ​ថា​ល្អ​ជាង​មុន ដោយ​មាន​បន្ថែម​​វេយ្យាករណ៍ បន្ថែម​កំណត់ចំណាំ ដែល​យើង​អាច​សរសេរ​ចំណាំ​គ្រាន់​មើល​ខ្លួនឯង​នៅ​ពេល​ក្រោយ (អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង) ប៉ុន្តែ​​គួរ​ឱ្យ​សោកស្ដាយ ព្រោះ​គេ​បាន​បិទ​សិទ្ធិ​ចម្លង​អត្ថបទ​ពន្យល់​ពាក្យ​នីមួយៗ គឺ​មិន​អាច​ចម្លង​មក​ប្រើ​ពី​ទីនោះ​បាន​ទេ បើ​យើង​ចង់​យក​អត្ថបទ​ពន្យល់​នោះ​មក​ប្រើ យើង​ត្រូវ​សរសេរ​តាម​វិញ ត្រង់​នេះ​ហើយ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ប្រើ​កម្មវិធី​មុន បើ​ទោះ​ជា​ដំឡើង​កំណែ​ទី​២​នេះ​នៅ​លើ​កុំព្យូទ័រ​ហើយ​ក្ដី ។ ចំពោះ​រូបរាង​មិន​ជា​បញ្ហា​ចោទ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ទេ ។

khmer-dictionary-2.0វចនានុក្រម​ខ្មែរ កំណែ​ទី​២

khmer-dictionary-1.0វចនានុក្រម​ខ្មែរ កំណែ​ទី​១

សូម​ជួយ​ពន្យល់​ពាក្យ ជាតិនិយម ខែ សីហា 21, 2009

Posted by ទឹម បឿន in អក្សរសាស្ត្រ.
30 comments

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី ១៩ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០០៩ គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​ភាសា​ខ្មែរ​បាន​អនុម័ត​មេពាក្យ​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​សូម​លើក​យក​មក​បង្ហាញ​គឺ៖

ជាតិនិយម (បារ. Nationalisme; អង់. Nationalism) ការ​លើក​តម្កើង​ជាតិ​សាសន៍​ខ្លួន​ឯង​ដាច់​គេ ឲ្យ​តម្លៃ​ជាតិ​សាសន៍​ដទៃ​ដែល​ជា​រដ្ឋ​ឯករាជ្យ​ដូច​គ្នា​ ទាប​ជាង​ខ្លួន ។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត​ ជាតិនិយម គឺ​ជា​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ចំពោះ​ជាតិ​យ៉ាង​ពុះ​កញ្ជ្រោល ការ​ស្រឡាញ់​ជាតិ​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​​មហិច្ឆតា ហើយ​នៅ​ពេល​ខ្លះ​រហូត​ដល់​ស្អប់​ និង​រើស​អើង​ជាតិ​សាសន៍​ដទៃ​ថែម​ទៀត ។

សូម​អស់​លោក​មេត្តា​ជួយ​ពិចារណា​ផង​ថា តើ​ពាក្យ​នេះ​គួរ​ត្រូវ​បាន​គេ​ពន្យល់​ទៅ​រក​ន័យ​អវិជ្ជមាន​ដូច​នេះ​រឺ​យ៉ាង ​ណា? បើ​ពិនិត្យ​មើល​វចនានុក្រម​ភាសា​អង់គ្លេស Encarta 2009 ពាក្យ​ថា ជាតិនិយម (Nationalism) គឺ​មិន​មាន​ន័យ​អវិជ្ជមាន​ទេ ។ មាន​ពាក្យ​ពីរ​ទៀតដែល​គួរ​ត្រូវ​បាន​លើក​យក​មក​ពិចារណា​​ផង​ដែរ​គឺ ជាតិនិយម​ជ្រុល (Extrem Nationalim?) និង ពូជសាសន៍​និយម (Racism) ។

សូម​មេត្តា​ផ្ញើ​យោបល់​ និង​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​លោក​អ្នក​ទៅ​កាន់​អសយដ្ឋាន​​អ៊ីម៉ែល sorsokny@yahoo.com

អរគុណ

តួ​អក្សរ ស ប្រកប​នឹង​វគ្គន្តក្ខរៈ​ឃោសៈ និង​អវគ្គ​ឃោសៈ ខែ សីហា 13, 2009

Posted by ទឹម បឿន in ចំណេះ​ដឹង, អក្ខរាវិរុទ្ធ, អក្សរសាស្ត្រ.
18 comments

ដើម្បី​ស្រាយ​ចម្ងល់​របស់​ តាស៊ីក្លូ ចំពោះ​ពាក្យ សេវា ដែល​ថា​គួរ​អាន សេវ៉ា ឬ សេ-វា សូម​ពិនិត្យ​ការបកស្រាយ​​ខាងក្រោម៖

តួ​អក្សរ ស ប្រកប​ជាមួយ វគ្គន្តក្ខរៈ​ឃោសៈ ឬ​ចុង​វគ្គ​ឃោសៈ​ មាន ង, ញ, ន, ម និង​អវគ្គ​ឃោសៈ មាន យ, រ, ល, វ បើ​មាន​ប្រកប​ជាមួយ​ស្រៈ អា ត្រូវ​ប្ដូរ​សំឡេង​តួ​អក្សរ​ទាំង​នេះ​ទៅ​ជា អឃោសៈ គឺ ង ទៅ ង៉, ញ ទៅ ញ៉, ន ទៅ ន៉​ឬ​ណ , ម ទៅ ម៉, យ ទៅ យ៉, រ ទៅ រ៉, ល ទៅ ល៉​ឬ​ឡ, វ ទៅ វ៉ វិញ ។

ឧទាហរណ៍៖ ស្ងាប(អ.ថ. -ង៉ាប), ស៊ីញេ(អ.ថ. -ញ៉េ), សាសនា(អ.ថ. -ន៉ា), សមាគម(អ.ថ. -ម៉ា-), សំយាប(អ.ថ. -យ៉ាប), សុរា(អ.ថ. -រ៉ា), សាលា(អ.ថ. -ល៉ា), សាវា(អ.ថ. -វ៉ា) ។ល។

ក្រៅ​ពី​នោះ​ វគ្គន្តក្ខរៈ​ឃោសៈ គ, ឃ, ជ, ឈ, ឌ, ឍ, ទ, ធ, ព, ភ ត្រូវ​រក្សា​សំឡេង​ឃោសៈ​ដូច​ដើម ។

ឧទាហរណ៍៖ សួគ៌ា, សុជាត, សទាផល, សាធារណៈ, សម្ពាយ, សភាព… ។

ការប្រើ​ខុស​ចំពោះ​ពាក្យ អើយ និង​ពាក្យ អឺយ ខែ សីហា 7, 2009

Posted by ទឹម បឿន in ចំណេះ​ដឹង, អក្ខរាវិរុទ្ធ, អក្សរសាស្ត្រ.
3 comments

មិន​ថា​ខ្ញុំ ឬ​​អ្នក​ឯ​ទៀត​នោះ​ទេ ភាគ​ច្រើន​ភាន់​ច្រឡំ​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ពាក្យ អើយ និង អឺយ ដោយ​ច្រើន​ប្រើ​ អើយ ជំនួស​ពាក្យ អឺយ​ទៅវិញ ។

ពាក្យ​ទាំង​ពីរ​នេះ​អាន​ផ្សេង​គ្នា ពាក្យ​អើយ​អាន​ថា​អ្ហើយ ចំណែក​ពាក្យ​អឺយ​​អាន​ថា​អឺយ​ដូច្នេះ ។ ពាក្យ​អើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ប្រើ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​ពាក្យ​ណា​មួយ​ខាង​ដើម​គេ​តែង​អាន​ភ្ជាប់ ដូច​ពាក្យ បង​អើយ អាន​ថា​បង​អ្ហើយ ឬ​បង​ង៉ើយ តែ​បើ​ពាក្យ​ខាងដើម​បញ្ចប់​ដោយ​ស្រះ ដូច​ជា​ពាក្យ​តា​អើយ មិន​ត្រូវ​អាន​តា​រ៉ើយ​ទេ គឺ​អាន​បាន​តែ​តា​អ្ហើយ​​ប៉ុណ្ណោះ ។ គួរ​មើល​សេចក្ដី​ពន្យល់​តាម​វចនានុក្រម​សម្ដេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ​ជួន ណាត ខាង​ក្រោម ។ (ច្រើនទៀត…)

ពាក្យ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​ដែល​មិន​សូវ​មាន​ប្រើ ខែ មេសា 30, 2009

Posted by ទឹម បឿន in ខ្មែរ, អក្ខរាវិរុទ្ធ, អក្សរសាស្ត្រ.
23 comments

ខាងក្រោម​ជា​ពាក្យ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​នៅ​សៀវភៅ វេយ្យាករណ៍​ខ្មែរ របស់​លោកគ្រូ ឈុន លិះ។ ពាក្យ​ទាំង​នេះ ត្រូវ​បាន​យក​មក​ប្រើ​មួយ​ចំនួន និង​ពាក្យ​មួយ​ចំនួន​បាន​កប់​បាត់​អត់​មាន​អ្នក​ស្គាល់។ ឧទាហរណ៍​ពាក្យ កសិករ មានន័យ​ថា អ្នក​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ, កម្មករ អ្នក​ធ្វើការ​ដោយ​កម្លាំង, កិន្នរ ឈ្មោះ​សត្វ​បក្សី, កុមារ ក្មេង​ប្រុស… ជា​ពាក្យ​ដែល​គេ​យក​មក​ប្រើ​ញឹកញាប់ ចំណែក​ពាក្យ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ដែល​គេ​មិន​មាន​ពាក្យ​មួយ​សម្រាប់​ប្រើ គេ​ច្រើន​ប្រើ​ពាក្យ​ផ្សំ​ទៅវិញ ក្នុង​នោះ​មាន អ្នក+កិរិយាសព្ទ​(+នាម) ឬ ជាង+នាម ដែល​មាន​ដូចជា ជាង​ថ្នាំ ជាង​ឈឺ អ្នក​ជំងឺ អ្នក​រៀន ។ល។ សូម​មើល​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ខាងក្រោម៖

  • កុម្ភការ – ជាង​ធ្វើ​ក្អម​ឆ្នាំង
  • កំណោរ – ជាង​កោរ​សក់
  • ចិត្តករ – ជាង​គំនូរ
  • ចំបួរ, ចម្បួរ – ចំបួរ​ខាង​ម្ដាយ
  • ឆាយាធរ – ព្រះចន្ទ
  • ជលធរ – មេឃ
  • ជូតការក៍ – អ្នក​លេង​ល្បែង​ស៊ីសង
  • ជំបួរ – ជួរ​វង្សត្រកូល​ខាង​ប្រុស
  • ទេពនិករ – ពពួក​ទេវតា
  • និសាករ – ព្រះចន្ទ
  • និសាចរ – អ្នក​ត្រាច់ចរ​ក្នុង​ពេល​វេលា​យប់
  • បរិពារ, បរិវារ – អ្នក​ហែហម
  • បារគូ – អ្នក​ដល់​ត្រើយ​នៃ​វិជ្ជា
  • ពាឌីរ – កូន​ឈ្នួល (ច្រើនទៀត…)