jump to navigation

How Love Grows ខែ ឧសភា 7, 2008

Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ផ្សេងៗ, ស្នេហា និង​សុភមង្គល.
25 comments

A first glance
The last smile
The first word
The last sentence
The first joke
The last laugh
The first call
The last Message
The first email
The last chat
The first photo
The last date
The first hug
The last kiss
The first heart beat
The last love
The first Valve
The last promise
My heart belongs to you, as your’s belong to me
All of the heavens above know, that honey 
We are meant to be!
 

 

This poem wrote by Mai

ផ្គរ​លាន់​ចុង​ឆ្នាំ ខែ ធ្នូ 22, 2006

Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ផ្សេងៗ.
2 comments
រាត្រី​អន្ធការ​ងងឹត​សូន្យ
រាត្រី​ព្រឺ​ព្រួច​ជាប់​ក្នុង​ប្រាណ
ភ្លៀង​ធ្លាក់​មក​ខ្លាំង​សែន​រងារ
រី​ផ្លេក​បន្ទោរ​ចាំង​រស្មី
ភ្លៀង​ធ្លាក់​មួយ​មេ​ជា​ចុង​ក្រោយ
ផ្គរ​លាន់​ចុង​ឆ្នាំ​យ៉ាង​ពី​រោះ
ភ្លៀង​ធ្លាក់​ចុង​ក្រោយ​លារ​អ្នក​ស្រុក
រន្ទះ​ចុង​ក្រោយ​ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ
ពេល​នោះ​ត្រី​ក្រាញ់​រលីង​ក្បាល
រលាក​ទៅ​លើ​ក្បាល​ត្រី​ក្រាញ់
តែ​រឿង​កំសត់​ផ្គរ​ផ្ដាំ​គ្នា
គ្រហឹម​រងិល​ស្រែក​ទូ​ទុក្ខ
ផ្គរ​ស្រែក​គ្រហឹម​ជា​សំនៀង
ចុង​ឆ្នាំ​លា​ហើយ​នេះ​ជា​កម្ម
រាត្រី​តែ​ង​តែ​មក​ភ្ញោច​ចិត្ត
ចង់​ស្ដាប់​ផ្គរ​លាន់​បាត់​អផ្សុក
ផ្គរ​ពេល​រាត្រី​សែន​ពីរោះ
សុបិន​យូរ​លង់​លើក​ដៃ​បន់
ព្រោះ​យើង​ឃ្លាត​គ្នា​នា​ចុង​ឆ្នាំ
ព្រាត់​ជួប ជួប​ព្រាត់​ជា​រឿង​ខ្ញុំ
ខ្យល់​បក់​ជំនូន​ពី​ឥសាន
ចាំ​ជាប់​វិញ្ញាណ​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ ។
មើល​ទៅ​វេហា​គ្មាន​ឃើញ​អ្វី
ផ្គរ​លាន់​ស្រែក​ស្ដី​គំរាម​មនុស្ស ។
ខ្មែរ​នាំ​គ្នា​ឲ្យ​ហើយ​ដាក់​ឈ្មោះ
ផ្គរ​នោះ​មាន​ឈ្មោះ​ផ្គរ​ចុង​ឆ្នាំ ។
លា​ខាន​ជួប​មុខ​ខ្មែរ​ចំណាំ
គឺ​រន្ទះ​ផ្ដាំ​បាញ់​ក្បាល​ក្រាញ ។
ទើប​មាន​ដំណាល​វា​ប៉ាញ់
រឿង​ដែល​ពោល​ចេញ​ពី​អ្នក​ស្រុក ។
លាន់​លើ​វេហា​គួរ​ចាប់​ចុក
ស្រែក​លា​អ្នក​ស្រុក​នា​ចុង​ឆ្នាំ ។
បន្លឺ​សូរ​សៀង​ស្រែក​ផ្ដែ​ផ្ដាំ
តែ​ផ្គរ​នៅ​ចាំ​មក​ជួប​មុខ ។
នឹក​ឡើយ​អាណិត​ហើយ​ចាប់​ចុក
មិន​ចង់​កើត​ទុក្ខ​ឃ្លាត​ផ្គរ​លាន់ ។
ចិត្ត​ខ្ញុំ​នៅ​ស្មោះ​គ្រប់​ជំនាន់
ដេល​ជា​ជិះ​ជាន់​អារម្មណ៍​ខ្ញុំ ។
រាប់​ថា​ជា​កម្ម​ទុក្ខ​នៅ​ងំ
តែ​សូម​ផ្សង​សុំ​ជួប​គ្រប់​ជាតិ ។

និពន្ធ​ដោយ លោក ណុប ច័ន្ទ​តារា
cnop@juno.com
Long Beach, California

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​កាសែត​កោះ​សន្តិភាព ឆ្នាំ​ទី​៣៩ លេខ​៥៩១៦ ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ទី​១៨ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០០៦