សិទ្ធិស្រីមួយថ្ងៃ ខែ មីនា 6, 2009
Posted by ទឹម បឿន in កម្សាន្ត, កំណាព្យ, ទឹម បឿន.14 comments
ស = ស្រី ឬប្រពន្ធ, ប = ប្រុស ឬប្ដី
ស. ណែៗលោកប្ដី ដឹងទេសិទ្ធិស្រី មាននៅថ្ងៃណា?
ប. បងថីមិនដឹង ប្រាំបីមិនា ស្រីពេញលោកា
បានសិទ្ធិស្មើប្រុស។
ស. អូហូ!លោកប្ដី ដឹងពីសិទ្ធិស្រី ចាំថ្ងៃគ្មានខុស
ឥឡូវស្រីៗ មានសិទ្ធិស្មើប្រុស ខាងបងប្រុសៗ
ត្រូវឲ្យតម្លៃ។
ប. បងដឹងហើយអូន ថ្ងៃសិទ្ធិមាសស្ងួន ត្រឹមតែមួយថ្ងៃ
រឿងអីថាបង មិនឲ្យតម្លៃ ត្រឹមតែមួយថ្ងៃ
បងសុំធានា។
ប. ផុតពីថ្ងៃហ្នឹង អូនឯងត្រូវប្រឹង ខំធ្វើការងារ
លាងចានបោកគក់ កុំខ្ជិលរួញរា ប្រាំបីមិនា
ចាំបងរ៉ាប់ចុះ។
ស. ថាម៉េចលោកប្ដី!! អូនប្រាប់ថាស្រី សិទ្ធិស្មើនឹងប្រុស
បងឯងនិយាយ ដូចយល់ន័យខុស សិទ្ធិស្រីស្មើប្រុស
មានតែមួយថ្ងៃ??
ប. បងយល់ខុសអ្ហី?? នៅថ្ងៃប្រាំបី បងឮគេផ្សាយ
ផ្សាយឡើងកោកៗ ថាស្រីទាំងឡាយ នាំគ្នាសប្បាយ
ព្រោះប្ដីជួយការ។
ស. លោកប្ដីសម្លាញ់ ធ្វើឲ្យអូនក្នាញ់ នឹងបងណាស់ណា
សិទ្ធិស្រីមានតែ មួយថ្ងៃឬចាស! បងចាំមើលណា
ចាំមើលចុះបង!!
កុំកាត់ឱ្យសូន្យ ខែ មីនា 5, 2008
Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ទឹម បឿន.45 comments
ពាក្យដែលប្អូនធ្លាប់ស្ដីប្រាប់បង
ពាក្យធ្លាប់សាសងគ្រាដែលស្និទ្ធ
នៅតែដក់ជាប់ក្នុងដួងចិត្ត
ស្រមោលវរមិត្រតាមគ្មានឃ្លាត។
ប្អូនអើយបងសុំប្អូនសិនចុះ
ទម្រាំអាចដោះទុក្ខចង្អៀត
សង្ឃឹមថ្ងៃស្អែកថ្មីមួយទៀត
ស្រមោលចាកឃ្លាតទៅតាមប្អូន។
កុំបន្ទោសបងណាមាសម៉ុម
សូមកុំបង្ខំកាត់ឱ្យសូន្យ
បងនៅអាល័យភក្ត្រស្រពោន
មេត្តាផងប្អូនដល់ចិត្តបង។
(ទឹម បឿន, ភ្នំពេញ, ៥ មិនា ២០០៨)
សុំយំតែម្ដង ខែ កុម្ភៈ 19, 2008
Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ទឹម បឿន.21 comments
ថ្ងៃនេះខ្ញុំទន់ ឱ្យទឹកភ្នែកជន់ ហូរលិចនេត្រា
ហូរចុះហូរលាង ជម្រះទុក្ខា លាងអនុស្សារ
ដែលដក់ក្នុងចិត្ត។
សុំយំតែម្ដង យំព្រោះនួនល្អង ដែលខ្ញុំស្នេហ៍ស្និទ្ធ
យំលាងរូបស្រី ចេញពីជីវិត យំឱ្យឈប់គិត
ឈប់នឹកដល់ស្រី។
បើយំបាត់ខ្វល់ ខ្ញុំយំឱ្យដល់ ទៀបភ្លឺម៉ោងបី
ព្រឹកឡើងដឹងខ្លួន ពួនយំជាថ្មី យំចុះនឹងស្រី
ស្អែកខ្ញុំឈប់ហើយ។
ស្អែកជាមនុស្សថ្មី ស្អែកខ្ញុំគ្មានស្រី ក្នុងចិត្តទៀតឡើយ
នាងជួបអ្នកដែល ល្អនឹងនាងហើយ សូមឱ្យត្រាណត្រើយ
ជួបក្ដីសុខសាន្ត។
(ដោយ ទឹម បឿន ១៩ កុម្ភៈ ២០០៨)
បុណ្យសង្សារឆ្នាំមុន ខែ កុម្ភៈ 14, 2008
Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ទឹម បឿន.54 comments
ដប់បួនកុម្ភៈ គ្រប់គ្នាដឹងជាក់ ថ្ងៃបុណ្យសង្សារ
ឆ្នាំមុនស្មើនេះ ខ្ញុំនៅសាលា អង្គុយសិក្សា
ក្បែរអ្នកខ្ញុំស្នេហ៍។
គ្រូខំបង្រៀន ពន្យល់មេរៀន មកជាហូរហែ
អាសូរតែខ្ញុំ បានជិតស្រីស្នេហ៍ មិនបានខ្វល់ទេ
នឹងមេរៀនថ្មី។
ចេញពីរៀនភ្លាម រត់ស្ទើរជ្រុះឈាម សំដៅផ្សារថ្មី
ទិញផ្កាមួយទង យកទៅជូនស្រី ផ្កាស្រស់ស្លឹកខ្ចី
គួរគាប់ចិន្ដា។
ទិញផ្កាបានឆាប់ រត់យ៉ាងប្រញាប់ វិលទៅសាលា
ខ្លាចមិត្តភក្ដិឃើញ គេបង្អាប់ថា ទើបខ្ញុំយកផ្កា
លាក់ក្នុងហោប៉ៅ។
ទៅដល់មានអី រត់ហត់ចង់ក្ស័យ បែកញើសជោកអាវ
ត្រជាក់ដល់ខោ ទាំងក្នុងទាំងក្រៅ លូកស្ទាបហោប៉ៅ
ផ្កាបាក់ខ្ទេចអស់។
នឹកខឹងចង់យំ រវល់សន្ធំ ស្រមៃកៀនកោះ
ភ្លេចនឹកថាផ្កា ក្នុងហោប៉ៅស្មោះ ផ្កាហ្នឹងខ្ទេចអស់
បង់បោះឥតការ។
ខឹងនោះសែនខឹង តែខ្ញុំមិនដឹង នឹងធ្វើយ៉ាងណា
ខ្លាចមិត្តភក្តិដឹង ថាខ្ញុំទិញផ្កា ទើបខំទៅផ្សារ
ទិញផ្កាស្ងាត់ៗ។
មួហ្មងក្រៃលែង ឈរស្ដាយម្នាក់ឯង កន្លែងបាំងបាត់
ថ្លាថ្លែងខ្សឹបៗ អស់បួនដប់ម៉ាត់ ទើបដាច់ចិត្តកាត់
ថាលែងខ្មាសគេ។
នៅមុខសាលា មានគេលក់ផ្កា ក៏មិនតិចដែរ
ខ្ញុំទៅប្រញាប់ ឈរអើតក្រោយគេ មិត្តខ្ញុំមិត្តគេ
នៅក្បែរនោះផង។
អៀនមិនតិចទេ ប៉ុន្តែព្រោះស្នេហ៍ ដែលខ្ញុំកួចប៉ង
«ខ្មាសនៅមួយដុំ ខ្ញុំសុំតែម្ដង សម្រេចបំណង
សឹមអ្នកមកវិញ។»
មិត្តខ្ញុំម្នាក់នោះ ខំប្រឹងឈ្មុលឈ្មូស ប្រជ្រៀតចូលទិញ
ទិញបានគេត្បុរ ចេញមកក្រៅវិញ ឃើញខ្ញុំសើចស្ញេញ
ហក់មកគោះស្មា។
«នែអាសម្លាញ់ ម្ដេចមិនប្រាប់អញ ថាមានសង្សារ
មកដល់ពេលនេះ ទើបអញដឹងការ លួចមានសង្សារ
ពេលណាហ្នឹងវ៉ើយ?»
ខ្ញុំនេះឡើងខ្មេរ អៀនអ្វីម្ល៉េះទេ មិនដឹងតបឆ្លើយ
ម្ដេចឯងមកសួរ អាសម្លាញ់អើយ អញមិនដឹងឆ្លើយ
ប្រាប់ថាម្ដេចទេ។
ឃើញខ្ញុំមិនស្ដី វាក៏ធ្វើហី ដើរចេញលឿនខ្មេរ
សួរខ្ញុំនាំឱ្យ ខ្ញុំនេះខ្មាសគេ គ្រប់គ្នាងាកបែរ
មើលមុខខ្ញុំព្រាត។
ទិញផ្កានោះបាន ខ្ញុំរៀបចំប្រាណ រៀបឫកមារយាទ
ប្រញាប់ទៅវឹង គ្មានចាំអីទៀត ស្រាប់គេមើលព្រាត
ឃើញខ្ញុំកាន់ផ្កា។
ខ្ញុំអៀននោះអៀន ដើរទៅមិនហ៊ាន ងើបមើលអ្នកណា
ស្រាប់តែភ្ញាក់ព្រើត នឹងពាក្យវាចា «ជូនផ្កាអ្នកណា
ប្រាប់បានទេបង?»
ខ្ញុំបុកពោះភឹប វិះនឹងដួលគ្រឹប កន្លែងនោះម្ដង
ឃើញស្រីញញឹម ស្ដាប់ឮហៅបង ខ្ញុំអរកន្លង
តែភ័យចង់ស្លាប់។
ខំញញឹមជួយ ឱ្យបានជំនួយ មុននឹងសាសព្ទ
ភ័យផងអរផង លុះភ្លេចស្ដីប្រាប់ ញញឹមដូចស្លាប់
អត់មានវាចា។
ស្រីឆាប់ស្ដីវឹង «មិនព្រមឱ្យដឹង ក៏អត់ចុះណា
កំណាញ់ខ្លាំងម្ល៉េះ គ្រាន់តែសង្សារ ខ្ញុំក៏មានការ
សុំទៅសិនហើយ។»
ខ្ញុំឈរគាំងធ្មឹង ស្រីចេញទៅវឹង អស់ពេលបានឆ្លើយ
ផ្កានៅនឹងដៃ ជិតនាងបង្កើយ ហុចទៅក៏ហើយ
អស់ខ្វល់ចិន្ដា។
តែនេះវាថី នៅគាំងសម្ដី គាំងទាំងកាយា
ពេលនាងទៅបាត់ ទើបស្លុងចិន្ដា នឹកស្ដាយម្ល៉េះណា
សង្ខារស្ទើរក្ស័យ។
នៅឈរភ្លាំងភ្លឹក អស់យូរសន្ធឹក ទើបនឹកជាថ្មី
ខ្ញុំត្រូវទៅតាម ឱ្យបានជួបស្រី ម្ដងនេះលែងភ័យ
ត្រូវតែក្លាហាន។
ស្ទុះរត់ទៅវឹង ឈរឈប់សម្លឹង រកមើលកល្យាណ
តែមិនឃើញនាង រឹតខ្វល់ក្នុងប្រាណ ងាកទៅសព្វឋាន
មិនឃើញសោះណា។
ខ្ញុំច្បាស់អស់ផ្លូវ ពេលនេះនាងទៅ មិននៅសាលា
មិនគួរសោះឡើយ ធ្វើឱ្យខកការ ទើបវិលវិញរ៉ា
ទាំងចិត្តទោម្នេញ។
ចូលក្នុងសាលា មើលទៅអ្នកណា ក៏សើចស្ញាញស្ញេញ
ញញឹមញញែម គ្រប់ទីពាសពេញ ឯខ្ញុំនេះវិញ
ស្ទើរប្រេះឱរា។
កំពុងទុក្ខធំ ក្នុងទ្រូងក្ដៅងំ ស្ទើរដាច់សង្ខារ
ស្រាប់តែងាកទៅ ឃើញស្រីជីវា ឈរក្បែរគុម្ពផ្កា
ញញឹមផ្អៀងផ្អង។
ខ្ញុំអរឡើងពើត រត់ទៅលឿនស្លើត សំដៅនួនល្អង
ពេញដោយសង្ឃឹម ញញឹមទៅផង ដល់នឹងប្រាប់ម្ដង
ថាបងស្រឡាញ់។
ទៅដល់ឈប់ញ៉ាច់ ឃើញផ្កាមួយបាច់ នៅដៃសម្លាញ់
គេហុចឱ្យនាង ប្រាប់ក្ដីស្រឡាញ់ នាងឆ្លើយតបវិញ
ថាអូនក៏ស្ម័គ្រ។
(ដោយ ទឹម បឿន ១៤ កុម្ភៈ ២០០៨)
គ្មានទេពាក្យស្នេហ៍ ខែ មករា 31, 2008
Posted by ទឹម បឿន in កំណាព្យ, ទឹម បឿន.17 comments
(ប) អូនអើយប្រាប់បងបានដែរទេ
ថាចិត្តស្រីស្នេហ៍គិតយ៉ាងណា
តើព្រមយកបងធ្វើសង្សារ
ឬយល់យ៉ាងណាប្រាប់មកស្រី។
(ស) ពេលនេះអូនក៏ចង់ប្រាប់បង
ឱ្យបានដឹងម្ដងអស់សង្ស័យ
កុំឱ្យខាតពេលទៅវែងឆ្ងាយ
ប្រាប់តាមសេចក្ដីនៃដួងចិត្ត។
(ស) ចិត្តអូនគ្មានទេពាក្យស្នេហា
គ្មានពាក្យសង្សារឱ្យបងគិត
បងជាបងប្រុសដែលប្អូនស្និទ្ធ
មិនដែលហ៊ានគិតលើសហ្នឹងណា។
(ប) ពិតមែនឬអូន? កុំថាលេង
ប្រើពាក្យសំដែងសាកស្នេហា
បងពិតស្មោះស្ម័គ្រមិនសាវា
ពិសោធន៍ចិន្ដាដល់ណាថ្លៃ។
(ប) ស្នេហ៍បងស្ម័គ្រស្មោះលើអូនពិត
មិនមែនប្រឌិតឬបំភ្លៃ
ចាំបាច់ពិសោធន៍យូរធ្វើអ្វី
យល់ចិត្តសូមស្រីប្រាប់ត្រង់ចុះ។
(ស) បងអើយអូនមិនបានថាលេង
មិនបានសំដែងដាក់បងប្រុស
សូមបងកុំគិតយល់ផ្លូវខុស
បងជាបងប្រុស អូន ប្អូនស្រី។
(ប) អូនបង? ម្ដេចអូនប្រាប់ដូច្នោះ
ឬបងធ្វើខុសទាស់រឿងអ្វី
បើបងខុសមែនសូមអូនស្ដី
ឱ្យដឹងសេចក្ដីពីកំហុស។
(ប) ឬអូនអន់ចិត្តនឹងពាក្យបង
ដែលស្ដីសាសង ប្រាប់មកចុះ
បងពិតមិនបានដឹងខ្លួនខុស
ព្រោះសាសងនោះសាកចិត្តស្រី។
(ស) ខ្ញុំមិនចង់ប្រាប់អ្វីច្រើនទេ
ដឹងត្រឹមមិនស្នេហ៍ចប់សេចក្ដី
បើបងព្រមរាប់ជាប្អូនស្រី
សូមកុំគិតអ្វីរឿងស្នេហា។
(ប) ធ្វើចិត្តមិនបានទេពន្លក
ពេលកន្លងមកគិតយ៉ាងណា
ធ្លាប់ថើបអង្អែលកាយជីវា
ម្ដេចអូនឆ្លើយថាមិនស្នេហ៍ស្និទ្ធ។
(ស) សូមកុំរំឭកទៀតឱ្យសោះ
មិនធ្វើបងប្រុស ខ្ញុំឈប់គិត
បើនៅតែរឹងធ្វើតាមចិត្ត
ក្នុងមួយជីវិតយើងឈប់ស្ដី។
(ប) ម្ដេចធ្វើដូច្នេះដាក់មកបង
ឬស្រស់នួនល្អងមានអ្នកថ្មី
បោះបង់បងចោលកាត់និស្ស័យ
បើមែនគ្មានអ្វីនឹងតវ៉ា។
(ស) ខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់បងរួចម្ដងហើយ
តែបងកន្តើយមិនស្ដាប់ការ
នៅតែចចេសតាមស្នេហា
ខ្ញុំប្រាប់ហើយណាកុំបន្ទោស។
(ស) ចរិតដូចបងប្រាប់ចុះណា
ខ្ញុំមិនប្រាថ្នាឱ្យកើតទោស
ឃើញភ្លាមស្នេហ៍ភ្លែតមិនដឹងខុស
ប្រាប់ម្ដងទៀតចុះថាខ្ញុំស្អប់។
(ស) បើបងមិនព្រមធ្វើបងប្រុស
នៅតែគិតខុសមិនចេះចប់
មួយជីវិតនេះឈប់មករាប់
ខ្ញុំសូមបញ្ចប់ត្រឹមហ្នឹងចុះ។
(ប) បានៗបងព្រមតាមចិត្តស្រី
គ្រប់រឿងអ្វីៗបងយល់ខុស
ឱ្យបងសុំទោសប្អូនស្រីចុះ
បងជាបងប្រុសណាប្អូនណា។
(ស) ល្អណាស់បងប្រុសគិតបែបហ្នឹង
កុំគិតតានតឹងរឿងស្នេហា
ប្រាប់ត្រង់ពេលនេះគ្មានអ្នកណា
តែរឿងស្នេហាប្អូនឈប់គិត៕
(ដោយ ទឹម បឿន ៣១ មករា ២០០៨)
